Altın Yürekli Çocuk Zeze...
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos
İlk defa bir inceleme yazarken kitabın konusundan özellikle bahsetmeyeceğim. Çünkü Şeker Portakalı’nı okumakta ben maalesef çok geç kaldım. Bu platformda olan herkesin benden önce bu kitapla tanıştığını, Zeze’yi çoktan kalbine misafir ettiğini düşündüğüm için bu yazı klasik bir incelemeden çok, okurken içimde biriken hislerin dışavurumu olacak.
2026’ya mükemmel bir giriş yaptım ama bu giriş gözlerim dolu dolu, boğazımda düğümlenen cümlelerle oldu.
Zeze; küçücük bedeniyle kocaman duygular taşıyan, sevgisizliğin insanın içini nasıl üşüttüğünü bize sessizce anlatan bir çocuk. Okurken defalarca durup düşündüm: Bir insanın tek ihtiyacı gerçekten de biraz sevgi ve şefkat değil mi? Yaşımız kaç olursa olsun…
Zeze’nin hayal gücü, masumiyeti ve dünyaya tutunma çabası insanın kalbini fark ettirmeden sıkıştırıyor. Vasconcelos öyle cümleler kuruyor ki, basit gibi görünen bir satır bir anda insanın en kırılgan yerine dokunabiliyor.
Bu kitabı okurken sadece Zeze’ye üzülmedim; içimdeki çocukla da göz göze geldim. Görülmeyen, duyulmayan, anlaşılmayı bekleyen o küçük yanımla… Belki de bu yüzden bazı sayfalarda durup uzun uzun nefes aldım, bazı satırları gözlerim dolu dolu okudum.
Şeker Portakalı, sevginin insanı nasıl dönüştürdüğünü, yokluğunun ise ne kadar derin yaralar açabildiğini sessiz ama çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarifsiz bir burukluk ve derin bir teşekkür duygusu vardı. Hem Zeze’ye hem de onu bize bu kadar sahici hissettiren yazara…
Bu kitap bence sadece bir roman değil; anne babaların, öğretmenlerin ve çocukların kalbine dokunmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir hatırlatma. Bir çocuğun hayatını değiştirmek için bazen sadece bir kişinin gerçekten sevmesi yetiyor.
Canım Zeze…
Kalbimin en derin yerine dokundun.
Seni unutmayacağım.
Şeker Portakalı
José Mauro de Vasconcelos
İlk defa bir inceleme yazarken kitabın konusundan özellikle bahsetmeyeceğim. Çünkü Şeker Portakalı’nı okumakta ben maalesef çok geç kaldım. Bu platformda olan herkesin benden önce bu kitapla tanıştığını, Zeze’yi çoktan kalbine misafir ettiğini düşündüğüm için bu yazı klasik bir incelemeden çok, okurken içimde biriken hislerin dışavurumu olacak.
2026’ya mükemmel bir giriş yaptım ama bu giriş gözlerim dolu dolu, boğazımda düğümlenen cümlelerle oldu.
Zeze; küçücük bedeniyle kocaman duygular taşıyan, sevgisizliğin insanın içini nasıl üşüttüğünü bize sessizce anlatan bir çocuk. Okurken defalarca durup düşündüm: Bir insanın tek ihtiyacı gerçekten de biraz sevgi ve şefkat değil mi? Yaşımız kaç olursa olsun…
Zeze’nin hayal gücü, masumiyeti ve dünyaya tutunma çabası insanın kalbini fark ettirmeden sıkıştırıyor. Vasconcelos öyle cümleler kuruyor ki, basit gibi görünen bir satır bir anda insanın en kırılgan yerine dokunabiliyor.
Bu kitabı okurken sadece Zeze’ye üzülmedim; içimdeki çocukla da göz göze geldim. Görülmeyen, duyulmayan, anlaşılmayı bekleyen o küçük yanımla… Belki de bu yüzden bazı sayfalarda durup uzun uzun nefes aldım, bazı satırları gözlerim dolu dolu okudum.
Şeker Portakalı, sevginin insanı nasıl dönüştürdüğünü, yokluğunun ise ne kadar derin yaralar açabildiğini sessiz ama çok güçlü bir şekilde anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tarifsiz bir burukluk ve derin bir teşekkür duygusu vardı. Hem Zeze’ye hem de onu bize bu kadar sahici hissettiren yazara…
Bu kitap bence sadece bir roman değil; anne babaların, öğretmenlerin ve çocukların kalbine dokunmak isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir hatırlatma. Bir çocuğun hayatını değiştirmek için bazen sadece bir kişinin gerçekten sevmesi yetiyor.
Canım Zeze…
Kalbimin en derin yerine dokundun.
Seni unutmayacağım.·
1.069 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
@Kitabameftunanne Ne zarif bir yorum yazmışsınız, teşekkür ederim.🫂 Yaşadıklarımı hissettirebilmiş olmak için yazmıştım; gördüm ki amacıma ulaşmışım. Diğer kitapları da mutlaka okuyacağım. Kıymetli vaktinizi ayırıp okuduğunuz için sağ olun. Sevgiyle kalın."
Aslında bu ilk incelemem değil; sadece diğerlerinden farklı olduğu için 'ilk' dedim. Vakit ayırıp okuduğunuz ve yorum yaptığınız için teşekkür ederim.
Smileface
Smileface
Beğeneceğine çok emindim. Sen de de tıpkı bendeki gibi duygular uyandırmasına çok sevindim.🫂🥹 Nice kitaplara📚❤️😍
Zeze’nin kalbimize bıraktığı o ince sızı, senin cümlelerinde çok sahici ve derin bir şekilde hissediliyor. İlk incelemen olmasına rağmen duyguyu bu kadar berrak, etkileyici ve içten aktarabilmen gerçekten çok kıymetli. Kalemine ve yüreğine sağlık, böyle yazılar okumayı isterim.🌿