Işığın Alanı uzun zamanda çıkmasını beklediğim bir eserdi. Çünkü yazarın 
Köpeklere ve Duvarlara Dair adlı kitabını çok sevmiştim ama o bir öykü kitabıydı ve ben Yazar acaba roman yazarken nasıl yazıyor?" diye merak etmiştim. Bunun yanı sıra -hiç reddetmeyeceğim- kendisi 
Osamu Dazai'nin kızı olduğu için ister istemez tanıma amaçlı okumalıymışım gibi hissediyorum. Bu aileye de böyle bir bağlılığım var maalesef. :3
Kitap üç yaşındaki kızıyla yalnız yaşamaya başlayan, boşama aşamasındaki genç bir kadının ağzından yazılıyor. Kendisi bir anne evet ama o genel sevgi dolu ve vefakâr anne profilinden birazcık uzak. Öyle ki, tükenmişlikle zaman zaman hiçbir şeye elini sürmeyen, bir yandan eşinin dönmesini umut ederken bir yandan cinsel hazzı farklı kişilerde arayan, bir şeylerle tek başına mücadele ederken duygusal gelgitler yaşayan ve bunu kızına gayet yansıtan -hatta onun ağlama ve öfke nöbetlerine girmesini bir tık tetikleyen- bir anne profiliyle karşılaşıyoruz romanda. Yazar böylece toplumda yalnız bir kadın, yalnız bir anne olmayı ve/veya boşanma aşamasındaki bir kadın olmayı derinden işliyor diyebilirim. Bu sebeple, oturtamadığım bazı davranışlar (cinsellik konusunda) olsa bile kurgu boyunca sorumlulukların ve toplumun bakış açısının getirdiği yükün verdiği duygusal tahribatı net bir şekilde anlıyoruz. Hatta bir kısımda birileri karaktere dul bir kadın olmanın zorluklarını anlatmaya çalışıyor, sanki ilişkiyi yıkan taraf oymuş gibi :') Bu sahnede sinirlenmemek, sinirlenirken kadının üzerindeki baskıyı hissetmemek mümkün değildi en basitinden...
Kitabı genel olarak beğenip beğenmeme gelince, açıkçası öykü kitabını daha çok sevmiştim. Ama bu kitap da direkt 
Yūko Tsushima kendi hayatı ile benzer ilerleyen kısımlar olduğu için bayağı bir ilgimi çekti diyebilirim~
Şöyle ki, kitaptaki karakter eşiyle birlikteliğinden iki yıl sonra hamile kalan ve kızı -yanlış hesaplamadıysam- dört yaşındayken boşanan biri. Tsushima da 23 yaşında evlenmiş, iki yıl sonra kızını dünyaya getirmiş ve 29 yaşında, yani kızı dört yaşındayken boşanmış. Yani kitaptaki kronolojik süreç yazarın kendi hayatındaki süreçle tamamen aynı ve Tsushima bu kitabı boşandıktan 2 yıl sonra yazdığı için de kitapta anlatılanlar bir şekilde kendi başından geçen şeylermiş hissi uyandırıyor. Bu ayrıntı romanı okumak için güzel bir sebep bence açıkçası, özellikle benim gibi otobiyografik ögeler barındıran eserleri okumayı seviyorsanız.
Zeynep Ebru Okyar 'a çeviri için teşekkür etmek lazım. Umarım Tsushima ailesinden daha çok kitap çevirisini görürüz~ Son olarak bu romanla birlikte 
Boşluğun Güncesi 'nin okunmasını öneririm kesinlikle. Sanki oradaki karakterin paralel evrendeki hayatını okuyoruz gibi çünkü
Köpeklere ve Duvarlara Dair adlı kitabını çok sevmiştim ama o bir öykü kitabıydı ve ben Yazar acaba roman yazarken nasıl yazıyor?" diye merak etmiştim. Bunun yanı sıra -hiç reddetmeyeceğim- kendisi Osamu Dazai'nin kızı olduğu için ister istemez tanıma amaçlı okumalıymışım gibi hissediyorum. Bu aileye de böyle bir bağlılığım var maalesef. :3
Kitap üç yaşındaki kızıyla yalnız yaşamaya başlayan, boşama aşamasındaki genç bir kadının ağzından yazılıyor. Kendisi bir anne evet ama o genel sevgi dolu ve vefakâr anne profilinden birazcık uzak. Öyle ki, tükenmişlikle zaman zaman hiçbir şeye elini sürmeyen, bir yandan eşinin dönmesini umut ederken bir yandan cinsel hazzı farklı kişilerde arayan, bir şeylerle tek başına mücadele ederken duygusal gelgitler yaşayan ve bunu kızına gayet yansıtan -hatta onun ağlama ve öfke nöbetlerine girmesini bir tık tetikleyen- bir anne profiliyle karşılaşıyoruz romanda. Yazar böylece toplumda yalnız bir kadın, yalnız bir anne olmayı ve/veya boşanma aşamasındaki bir kadın olmayı derinden işliyor diyebilirim. Bu sebeple, oturtamadığım bazı davranışlar (cinsellik konusunda) olsa bile kurgu boyunca sorumlulukların ve toplumun bakış açısının getirdiği yükün verdiği duygusal tahribatı net bir şekilde anlıyoruz. Hatta bir kısımda birileri karaktere dul bir kadın olmanın zorluklarını anlatmaya çalışıyor, sanki ilişkiyi yıkan taraf oymuş gibi :') Bu sahnede sinirlenmemek, sinirlenirken kadının üzerindeki baskıyı hissetmemek mümkün değildi en basitinden...
Kitabı genel olarak beğenip beğenmeme gelince, açıkçası öykü kitabını daha çok sevmiştim. Ama bu kitap da direkt Yūko Tsushima kendi hayatı ile benzer ilerleyen kısımlar olduğu için bayağı bir ilgimi çekti diyebilirim~
Şöyle ki, kitaptaki karakter eşiyle birlikteliğinden iki yıl sonra hamile kalan ve kızı -yanlış hesaplamadıysam- dört yaşındayken boşanan biri. Tsushima da 23 yaşında evlenmiş, iki yıl sonra kızını dünyaya getirmiş ve 29 yaşında, yani kızı dört yaşındayken boşanmış. Yani kitaptaki kronolojik süreç yazarın kendi hayatındaki süreçle tamamen aynı ve Tsushima bu kitabı boşandıktan 2 yıl sonra yazdığı için de kitapta anlatılanlar bir şekilde kendi başından geçen şeylermiş hissi uyandırıyor. Bu ayrıntı romanı okumak için güzel bir sebep bence açıkçası, özellikle benim gibi otobiyografik ögeler barındıran eserleri okumayı seviyorsanız.
Zeynep Ebru Okyar 'a çeviri için teşekkür etmek lazım. Umarım Tsushima ailesinden daha çok kitap çevirisini görürüz~ Son olarak bu romanla birlikte Boşluğun Güncesi 'nin okunmasını öneririm kesinlikle. Sanki oradaki karakterin paralel evrendeki hayatını okuyoruz gibi çünkü
·
169 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
hikari
Gönderi Sahibi
Tekrardan okuyunca "Neden Işığın Alanı ismi?" meselesine de değinmek istedim. Kitapta ışığa dair çokça betimleme var gerek rüyalarda gerekse günlük hayatta, yaşadıkları yerde vs. Bu betimlemeler bazen iç rahatlatan şekilde bazen ise ışığın her zaman aydınlık ve ferahlık demek olmadığını anlatmaya çalışır gibi. Belki başkası farklı deneyimler ama ben okurken sanki daha çok rahatsız hissettim sanırım.🫠 Kitapta öyle bir hava var ki ışığın vurmadığı anlar kasvetli ama olduğu anlar da kaçma isteği uyandırıyor -en azından bende-
"Işığın Alanı" Japoncadan neredeyse "kelime kelime çeviri" diyebileceğimiz nitelikte aslında. Açıkçası ben "Işığa Âşık" adını tercih etmiştim. Hem kadının "ışık"a bakış açısını, "ışık" tutkusunu yansıtması hem de şiirsel tınısı sebebiyle. Ne yazık ki, yazarın mirasçılarının "Literal çeviri olmalı" gibi bir ısrarı oldu.
hikari
Gönderi Sahibi
Ebru Okyar Diğer dillerdeki başlıklara vs bakınca direkt aynı başlığı görünce birebir çeviri herhalde diye düşünmüştüm ben de, doğruymuş demek 😶🌫️ Sizin seçtiğiniz başlıkla yayımlansaydı ayrı ve daha çok yansıtan bir hava olurdu sanırım... He türlü emeğinize sağlık 🙇🏻♀️