Okuyanların büyük bir kısmının beğenmediği, bir kısmının yarıda bıraktığı romanı bitirmiş bulunmaktayım. İyi veya kötüydü, şeklinde kesin bir hükümde bulunamayacağım. Ama net bir şekilde şunu ifade edebilirim ki bir kitabı okurken ilk defa kitaba dahil olma ve kitaba hakim olma konusunda çok zorlandım. Bu zorlanma açık söylemek gerekirse kitabın sonuna kadar sürdü.
Kitabı ilk okumaya başladığımda herkes gibi ben de ilk kitabın devamı gibi düşünmüştüm. Ama yanıldığımı birkaç sayfa ilerledikten sonra anladım. Sayfalar ilerledikçe bir türlü kitaba hakim olamadım. Başta bunu kitapta değil de kendim de aradım. Zihnimin dolu olduğu bir zamanda okuduğum için böyle olduğunu düşündüm. Ama durum pek öyle olmadı. Kitabın sonuna kadar bu durumu yaşadım. Sorun bende değil kitaptaydı sanki! Doğrusal ilerleyen bir olay örgüsü ve kronilojik zaman anlayışı yok. Bu da okurun kitaba hakim olmasını engelliyor. Ahlaki değerleri yozlaşmış, insani özellikleri zayıflamış bir aileyi kötürüm bir çocuğun gözünden izliyoruz. 1940'lı yılların Avrupa'sindaki bireysel ve toplumsal çürüme ele alınıyor. Bu konuda yazar görüşlerini sanki deneme tarzında ele almayı hedeflemiş gibi duruyor. Romanda bir butünsellik ve doğrusallığın olmamasının en büyük sebebi budur diye düşünüyorum.
Yazar aile merkezli toplumsal çürümeyi etkili bir şekilde ele alıyor demek isterdim. Ama o etkili şekil kısmı bir miktar tartışmalı olur. Yazar doğrusal ilerleyen bir olay örgüsü ve zaman ekseninde romanın akışını kurgulasaydı. Şüphesiz ki ilk kitabında olduğu gibi çok beğenilirdi.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.