#Okudum
#ÖlüleriDefnetmek
"Onu bekleyen kimsesi var mıydı? Özleyen bir akrabası, bir arkadaşı, bir sevgilisi? Yoksa onun da benim gibi, kimsenin onun eksikliğini hissetmeyeceği kadar ağır bir yalnızlığı mı vardı?"
Hayatta kalabilmenin , hayatta kalabilmek için kendin olamamanın kitabı olmalı. Yağmalama, biber gazları, açlık, patlayan bombalar, bitmeyen çığlıklar, hırsızlık, gasp, aç kalmama çabası, çalınan kapılar ardındaki nefes almama mücadalesi...
Venezuela iç savaşı ...
Savaşın ortasında kalmış tarafsızlar, kaçanlar, saklananlar, başkasının kimliklerini kullanmak zorunda olanlar, yaşayabilmek için canileşip kendisi olamayanlar...
Kitabın ilk satırı der ki:
"Annemi eşyalarıyla birlikte defnettik."
Annesininde, kendisininde annesinden başka kimsesi olmayan , annesinin ölümüyle hayatı alt üst olmuş , iç savaşla karşı karşıya kalmış bir kadının hikayesi...
Ölülerin dahi huzur bulamadığı bir ülke...
Her satırı ayrı bir hüzün...
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.