Yeterince Mavi
“Hepimiz- onu tanıyan herkes- pisliğimizi ona silerek temizledikten sonra çok erdemli hissettik kendimizi...”
En mavi göz; ırkçılık, aile içi şiddet, güzellik algısı ve daha pek çok kanayan yaranın kitabı olmakla beraber yazarın dilini çok ama çok beğendiğim bir kitap oldu.
Tek bir olay ya da kişi üzerinden değil, genel manada herkese değinerek anlatışı ama aynı zamanda hep odak noktada tuttuğu o küçük kız çocuğu... Okudukça hayran kaldım. Ve en çok da hepimizin nasıl da suçlu olduğu gerçeğini yüzüme vurmasıydı. Hepimiz ama hepimiz suçluyduk!
“Aramızda kalsın ama 1941 güzünde topraktan hiç kadife çiçeği çıkmadı. Kadife çiçeklerinin yetişmemesinin sebebinin, Pecola’nın özbabasının çocuğuna hamile kalması olduğunu düşünmüştük o zamanlar (...)”
En baştan tokat gibi ineceğim diyor kitap.
En mavi göz; kabul görmemenin,
kendinden nefret etmenin,
öteki olmanın, öteki yapmanın,
farkındalığın,
harekete geçmek zorunda olmanın, yıkılması gereken güzellik algılarının,
kız çocuklarının, renklilerin! kitabı bana göre.
Herkese gözüm kapalı kesinlikle okuyun diyebileceğim bir kitap.
·
208 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
