Yanımda olmasan bile.
Mesafeler, sesini getirir,
Bülbülün, güle terennümleri gibi.
Mesafelere ulaşmak için
Mesafeler kat ederek
Bir yolculuğa çıkarsın günün birinde,
İçin umutla doludur hep.
Belki de bir tren yolculuğudur bu.
Trende yükler çoktur,
Bu yük, ayrılık yüküdür.
Sensizliğin yükü de çoktur.
Kalpten göze giden bir hatta
Ayrılığın yükü, gözlerime taşınıyor.
Gözyaşları iniyor elif gibi.
Ancak nasıl kurtulacağım bu mesafelerden?
Bir de senin yokluğunun ızdırabından.
Sabah rüzgârını bekleyeceğim penceremde,
Senden haber getirecek
Tünelin ucundaki ışığı görünce.
Mesafeler de,
Ayrılıklar da bitecek.
Evimin PenceresindenAtilla Akıncı