Beceremiyorum yaşamayı.
Artık zor geliyor nefes almak isteği.
İstemeyi kaybettim.
Yitirdim her şeyi.
Oysa her gün güne uyanmak,
Merhaba demek yaşama,
Sabahın ilk nefesini pencere önünde çekmek.
İlk cemre gibi bütün ruhuma, benliğime
İşliyordum nefesimi.
Ne güzeldi...
Mahalle aralarında oynanan maçlar,
Yağmurda çamurlu üst baş,
Evde anne dayağı.
Saklambaçlar...
Hele de misket...
Renkli cam bilyelerin ahenkli dansı,
Çocukların ellerinde bir güneş,
Bir ay misali parlayan kristaller...