Ne çok travmayla büyümüşüz. Aslında hepimiz yanlış yetiştirilmişiz. Çocuk yetiştirmenin önemli bir "sorumluluk" olduğu bilinci ne yazık ki yüzyıllardır bizim topraklarda farkına varılmamış bir gerçeklik.. Saniye hocanın nerdeyse her cümlesi bana bunu hissettirdi. Hep klişeler.. Hep geleneksel yöntemler.. Anne-babadan ne duyup, ne gördüysek kopyala-yapıştır usulü çocuklar yetiştirmişiz. Buna benim anne babam da dahil. Şimdi de diyoruz ki neden yozlaştık? Birçok sebebi var elbette ama çocuklara nasıl davranacağımızı asla bilmemekle başlıyor bu iş. Sonra hoop ergenlik..kavgalar, çatışmalar, isyana karşı şiddet.. Şiddetin her türlüsü psikolojik veya fiziksel.. Sonra halk tabiriyle "kocaya kaçan kızlarımız" veya "madde bağımlısı erkeklerimiz". Neden bu kadar çok kadın cinayeti? Neden bu kadar çok sapık? Neden hayvanlara yaşam hakkını çok gören bir zihniyet? Bir sürü "NEDEN" lerimiz var değil mi? İşte hepsinin cevabı aslında tam olarak burada. Ailesiyle bağları oluşmamış veya kopmuş, bu süreçte de akışına bırakılmış çocuklar/çocuklarımız.. İlk eğitim ailede başlar evet ama ya ebeveynler de eğitimsiz ise? İlk eğitiminde çocuk şiddet, küfür, baskı, istismar vs gibi şeyleri öğreniyorsa? Bunu yıllar sonra düzeltmeye çalışmanın çok zor olması? Peki yanlış geçen onca yılda o çocuğun aldığı yanlış kararlar, yaptığı yanlış eylemler? Sonrası ya felaket, ya da psikolog odalarında geçen bir ömür. Bir an önce ebeveynlik eğitimi vererek çocuk sahibi olma konusunda birşeyler yapmamız lazım. Kitabın mümkün olduğunca çok fazla ebeveyne ulaşması gerektiği DÜŞÜNCESİNDEYİM. Çok sade, basit ve çok tatlı bir dili var hocamızın. Kimse okurken zorlanmaz. Zaten bilgileri kurguyla birlikte verdiği için mutlaka kendinizden birşeyler buluyorsunuz. Doğru yöntemleri de psikoloji ve anatomiyle yani bilimle açıklıyor Saniye hoca. Pratikte yapması çok zor şeyler ama yapılabilir olduğunu da unutmamak gerek. Ebeveyn olmak büyük bir iş. O işi başarılı bir şekilde yapmak geleceğe de ruhu sağlıklı çocuklar yetiştirmek istiyorsanız mutlaka okuyunuz. Teşekkürler hocam. Saniye Bencik Kangal