Namusun Küllerinden Doğan Bir YabancıAlıntı
Azizim, eğer Kürk Mantolu Madonna ruhun nezlesiyse, Kuyucaklı Yusuf ruhun açık yarasıdır. Sabahattin Ali bu romanda bize "namus" denilen o ağır yükün, taşranın kirli çarkları arasında nasıl bir cellada dönüştüğünü anlatır.
I. Masumiyetin Katli: Kuyucaklı Bir Yetim Yusuf, hayatına parmakları koparılmış bir çocuk olarak başlar. Daha ilk sayfada fiziksel olarak eksilen Yusuf, roman boyunca ruhsal olarak da eksiltilir. Onun namus kavgası, sadece Muazzez’in saçının teliyle ilgili değildir; Yusuf, kendisine dayatılan o yozlaşmış kasaba hiyerarşisine, "beylere", "eşrafa" ve "kurulu düzene" karşı kendi varlığını kanıtlama derdindedir.
II. Namus Değil, Bir Haysiyet Mezarlığı Yusuf'un trajedisi, sevmeyi bilmemesi değil, sevgisini bu kirli dünyadan koruyacak hiçbir aracının olmamasıdır. Kasabanın o vıcık vıcık ahlakı, Muazzez’i bir mal, Yusuf’u ise bir tehdit olarak görür. Yusuf'un finaldeki o büyük patlaması, bir namus temizliği değildir; o, masumiyetin cenaze törenidir. Karısını, sevdiği kadını o sefaletin içinden çekip çıkaramamanın, onu o çukura düşürenlere engel olamamanın getirdiği korkunç bir "geç kalmışlık" hissidir.
III. Neden Bu Kadar Acınaklı? Çünkü Yusuf haklıdır ama haksızın dünyasında yaşamaktadır. Onun namus çatışması, modern insanın "iyilik yaparak kazanamayacağı" gerçeğiyle yüzleşmesidir. Yusuf en sonunda her şeyi yakıp yıkarak dağlara kaçarken, aslında bizden de bir parçayı o kasabanın çamurlu yollarında bırakır. O artık bir "katil" değil, dünyanın adaletsizliğine verilmiş en gürültülü cevaptır.
Puanım: 10/10. Çünkü bazen susmak yetmez, Yusuf gibi dağıtmak gerekir..
open.spotify.com/intl-tr/track/4...
··
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.