Bazı kitaplar vardır, bittiğinde insan bir süre kendine gelemez… Yara benim için tam olarak öyle oldu. İpek’in kırılganlığı, suskunluğu ve sevilme ihtiyacı sayfalar ilerledikçe içime dokundu. Mahir’in ilgisizliği ve bencilliği karşısında İpek’in yaşadıklarını okurken defalarca durup düşündüm. Yer yer canımı acıttı ama bir o kadar da gerçekti. Özlen Alpaslan’ın dili çok sade ama hissettirdikleri çok derin.
Bazı hikâyeler kalbe sessizce dokunur ama izi çok derin olur…
Özlen Alpaslan