Filozof Arthur Schopenhauer'in Kirpiler metaforundan ilhamla, insan ilişkilerinde yakınlık ve uzaklık konusunda ki çelişkisine değiniyor.
Kirpiler üşüyüp donmamak için birbirlerine sokulmak isterler ama dikenleri batar. Kirpiler ayrılır ancak üşüyünce tekrar yaklaşırlar. Dikenleri batar yine uzaklaşırlar. Bu ikilem devam eder. Üşürler yaklaşırlar dikenleri batar tekrar uzaklaşırlar.En sonunda ne uzak ne yakın olacak şekilde dikenleri battığında ki acıyı da ısıyı da dengeleyecek sıcaklığı dengelemeyi öğrenirler.
Kitap bize insan ilişkilerinde bu mesafeyi nasıl bulmamız gerektiğini vurguluyor. Çünkü çok yaklaşırsak korkarız,uzaklaşırsak özleriz. .Bağlanırsak özgürlüğümüz için tedirgin oluruz.
İyi niyetimize rağmen insan yakınlığının karşılıklı zararı olmadan gerçekleşmesi çok zor...
İşte bu yüzden 'Kirpi mesafesi'.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.