Kalbin her atışı, ebediyete dokunan bir çığlık, aynı anda, usulca sokulan ecelin gölgede bekleyen nefesi değil midir? Ömür, yarım kalmış bir yol türküsüdür. Kalem kırılmış, mürekkep kurumuş, sözler ise dudaklarda biriken suskunluk, vedalar ise yüreğin hep ertelediği bir yemin. Hayaller, korkularla el ele, gönlün karanlık dehlizlerinde bir alev gibi titreşir, ama ne tam yanar ne de sönüp gider.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.