Kendime notlar.
Bu kitabı beğenmedim. Zülfü Livaneli’den beklediğim edebi derinliği, güçlü karakter çözümlemelerini ve sarsıcı anlatımı bu romanda bulamadım. Bana göre anlatım fazlasıyla yavan, basit ve yüzeysel kaldı. Konusu güçlü olmasına rağmen karakterlerle duygusal ve düşünsel olarak yeterince derinleşilmiyor.
Bekle Beni, 1968 kuşağının Türkiye’de yaşadığı siyasi baskılar, düşünce suçları, hapis, sürgün ve geride bırakılan hayatlar üzerine kurulu bir romandır. Roman, entelektüel bir aydın olan Selim’in hayatı üzerinden ilerler.
Hikâye, Selim ile Leyla’nın tanışmasıyla başlar. Selim, okuyan, düşünen, sorgulayan; politik duyarlılığı olan bir aydındır. Leyla ile aralarında sade ama güçlü bir bağ kurulur ve evlenirler. Kısa süre sonra kızları Zeynep dünyaya gelir. Ancak bu sakin aile hayatı uzun sürmez.
Bir gece polislerin eve yaptığı baskınla Selim gözaltına alınır ve ardından hapse atılır. Suçu, herhangi bir şiddet eylemi değil; düşünceleri, yazdıkları ve ait olduğu kuşaktır. Selim, düşünce suçlusu olarak cezaevinde uzun süre kalır. Hapishane süreci, romanda Selim’in iç dünyası üzerinden anlatılır: Suçsuz olmasına rağmen içeride olmayı kabullenememesi, onurunun zedelenmesi, özgürlüğe duyduğu derin özlem ve sistemle yaşadığı çatışma ön plandadır.
Bu süreçte Selim ile Leyla arasındaki ilişki mektuplar üzerinden devam eder. Mektuplar, hem aralarındaki bağın kopmadığını hem de zamanla bu bağın nasıl yıprandığını gösterir. Leyla, dışarıda hem çocuğunu büyütmeye hem de belirsizlikle yaşamaya çalışırken; Selim içeride düşüncelerine daha da gömülür.
Selim, hapishanede kalmayı daha fazla kaldıramaz ve kaçmaya karar verir. Türkiye’den kaçarak Stockholm’e gider. Bir süre yalnız yaşar, sürgünlük ve yabancılık duygusuyla yüzleşir. Daha sonra Leyla ve Zeynep de yanına gider ve aile İsveç’te yeniden bir hayat kurmaya çalışır.
Romanın son bölümlerinde Selim’in sürgündeki hayatı, geçmişle kurduğu ilişki ve Türkiye’de bıraktıklarına duyduğu özlem anlatılır. Ancak bu yeni hayat da tam anlamıyla bir aidiyet hissi yaratmaz. Selim için ne Türkiye tamamen geride kalmıştır ne de Stockholm gerçek bir “yurt” olabilmiştir.
Bekle Beni, 68 kuşağının yaşadığı baskıları ve bir aydının parçalanmış hayatını anlatmayı amaçlayan bir roman. Ancak karakterlerin psikolojik derinliği sınırlı kalıyor, anlatı çoğu yerde yüzeysel ilerliyor. Kanaatimce güçlü bir tarihsel arka plana rağmen roman, okuyucuda kalıcı ve sarsıcı bir etki bırakmıyor.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.