Hiçlik, isminin hakkını veren, okuru kendi içsel boşluklarıyla ve hayatın adaletsizliğiyle yüzleştiren bir eser. 'insan kalmak üzerine kurulu bu hikâye' tanımı kitabın her cümlesinde yankılanıyor. Özellikle çocukların 'zorunlu olgunlaşma' sürecini anlatan kısımlar kalbe dokunuyor. Hayatın içinden, sokaktan ve en çok da insanın kalbinden süzülüp gelen bir roman. Kaleminize sağlık 👏