KASNAK / NAFİA AKDENİZ
Merhaba,
Yazar, kendi çocukluk ve aile anılarından yola çıkarak aslında bir topluma (özellikle Kıbrıs kültürüne ve Akdeniz havzasına) ait ortak hafızayı hatırlatmaktadır. Mekânlar, nesneler ve rutinler aracılığıyla “biz kimiz ve nereden geldik, nereye gidiyoruz ? “sorularını irdelerken, bizi de bir nevi düşünmeye sevk ediyor.
️“Mekân el değişir, yabancılaşır annem.
Sen kendinle tanıştığın yeri unutma.
Kalbin kurur sonra sulanmamış kerpiç çamuru gibi. Hayatı yırttığın yeri sakın unutma. Ziyaret et mutlaka.
Kolaylıkta, zorlukta.” 51
Kitapta mekânlar sadece cansız dekorlar değildir. Evin bir köşesi, bir mutfak tezgahı veya bir sokak, anlatının yaşayan birer karakteri gibidir. Küçük bir objenin insanın üstünde ne duygular, ne anılar barındırdığını yazıya dökmüş resmen. Kimine göre sıradan gelen herhangi bir nesnenin, bir başkası için geçmişe bir yolculuk olduğunun altını çizmiş adeta.
️“Her bahar aynı şey olur... Bir çiçek ihtimali bile bu mahzun dünya haline sığmazken, o çiçekten bir meyve hayalini kurmaya cesaret ve cüret ederim – umut bu.”47
Alıntıda günümüzün hızla tüketen, dijitalleşen ve mekanikleşen dünyasına karşı; yavaşlığı, emeği ve doğayla kurulan bağı çok güzel anlatmış.
Sözün özü; Kasnak, modern insanın kaybettiği "bakma değil, görme" olduğunun kelimelere dökülmüş hâli .Tür olarak deneme, anı ve şiirsel anlatı diyebilirim. Yeni kitaplarda buluşmak üzere.
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
··
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.