Alper Canıgüz, Örümcek Burgacı ile retro bilim-kurgu polisiye diyebileceğimiz ilginç bir türle karşımıza çıkıyor. Bu türün diğer örneklerine aşina olmayan okurlar için, türün adı bile başlı başına merak uyandırıcı olabilir. Ancak açıkçası, Alper Kamu serisinden sonra bu kitabı okumak bende bir hayal kırıklığı yarattı. O serideki mizah, zekâ dolu yaklaşım ve okurla kurulan tanıdıklık hissi burada aynı karşılığı bulmuyor; metin daha mesafeli duruyor.
Elbette Canıgüz’e özgü kara mizah, göndermeli karakter isimleri ve zeki dokunuşlar bu romanda da mevcut. Buna rağmen, sanki bir şeyler eksik kalmış hissi yakamı bırakmadı. Arka kapakta kurgu için ütopya-distopya arası bir tanım yapılmış; ancak okuma sürecinde bu iki uçtan birine tam olarak yerleşememek, bilinçli mi yoksa dağınık mı olduğu belirsiz bir muğlaklık yaratıyor. Bu belirsizlik, okurda cevaplanmamış sorular bırakıyor.
Bilimsel bir keşif sonucu yaşanan ölümler, sırrı çözen dedektif ve dolaylı biçimde kurtarılan bir dünya… Konu zaten arka kapakta oldukça ayrıntılı anlatıldığı için burada tekrar etmeye gerek görmüyorum. Okuma sırasında bazı çıkarımlar yapmak mümkün, fakat spoiler vermemek adına bunlara değinmeyeceğim. Kitap, devamının geleceği hissini açıkça taşıyan bir sonla bitiyor.
Zeki bir kurguya ve parlak fikirlere rağmen, Alper Kamu’nun o tanıdık sıcaklığını arayan okurlar için mesafeli kalabilecek bir roman. Canıgüz’ün zihnine hayran bırakan ama kalbe tam olarak dokunamayan bir kitap.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.