Yazar bizi İkinci Dünya Savaşı sonrası Fransa'nın o gri ama büyüleyici taşra atmosferine, Saint Rémy kasabasına götürüyor. İki genç kızın, Fabienne ve Agnès'in kurduğu o tekinsiz ve sarsıcı dostluk bağı, hikaye boyunca ilmek ilmek işleniyor. Sayfalar ilerledikçe insan kendini o kasvetli ama bir o kadar da merak uyandıran dünyanın arasında buluyor. Hikaye, daha ilk satırlardan itibaren okuru o tuhaf kasabanın sokaklarına ve bu iki arkadaşın zihnine çekmeyi başarıyor.
Fabienne hikayeleri kurgulayan o ele avuca sığmaz, vahşi beyin olurken, Agnès kalemi tutan uysal el rolünü üstleniyor. İkilinin tüm dünyayı kandırmak, belki de sadece kendilerini eğlendirmek için giriştikleri bu kitap yazma oyunu, aslında onların o sıkıcı hayata tutunma çabasını simgeliyor. Ölü çocuklardan bahseden karanlık hikayeleriyle herkesi şaşırtan bu iki kız, kurgu ile gerçek arasındaki çizgiyi her an bulanıklaştırıyor. Okurken bu çarpık ama derin bağın gücü ve karakterlerin birbirini tamamlama biçimi insanı derinden etkiliyor.
Roman sadece bir büyüme hikayesi anlatmıyor, aynı zamanda kimliğin, başarının ve yalanın ne anlama geldiğini de sorguluyor. Agnès'in İngiltere'ye gidişi ve mektuplarla sürdürülen o karmaşık oyunlar, dostluğun sınırlarını zorluyor. Karakterlerin geçmişle, aileleriyle ve birbirleriyle olan sert hesaplaşmaları yüreğimize dokunuyor. Yazar, gerçeğin aslında kimin elinde şekillendiği konusunu ve manipülasyonun inceliklerini sürekli yüzümüze vuruyor.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.