Normalde dostoyevski dünyası dediğimiz bir yer var yazdıkları gerçeklerin aynası gibi .Ama bu kitabın dili bana biraz ağır geldi. O yüzden yavaş yavaş sindire sindire okudum. Roman boyunca asıl suçlu bazen kimse değil gibi görünüyor. Ama bu da bir yanılsama. Çünkü Ecinniler’de en büyük suç, sessiz kalmak. Olan biteni anlamayanlar, anlamak istemeyenler, “bana dokunmayan” diyenler… Felaket tam olarak bu zeminde büyüyor.
Bu kitabı bitirdiğimde net cevaplarım yoktu. Ama çok net bir his vardı:
Bu roman delilik hakkında değil.
İnançsızlık, boşluk ve sorumluluktan kaçış hakkında.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.