Tolstoy’un kendi hayatını yetişkin gözüyle yeniden değerlendirdiği üçlemesinin ilk kitabı Çocukluk. Okurken “içime dokundu” diyebileceğim bir metin oldu.
Bir çocuğun gözünden taşınma, ölüm ve eğitim gibi ağır konuların ele alınışı oldukça etkileyici. Tolstoy, çocukluk deneyimlerini büyük bir incelikle anlatırken okuru da bu dünyaya ortak ediyor.
Özellikle annesiyle ilgili bölümler beni derinden üzdü; bu kısımlarda kayıp ve masumiyet duygusu çok güçlüydü. Çocukluk'taki anlatım devam kitaplarını okuma isteğimi artırdı. Tolstoy’un kendi geçmişine bu kadar açık ve dürüst bakabilmesi, okur olarak bana da çocuk gözünden yaşamımı tekrar düşündürdü.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.