“Uykuyla uyanıklık arasındaki o eşikte, unutulan her şey yeniden hatırlanır. “
Ayfer Tunç’un son eseri, modern Türk edebiyatın en derinlikli ve etkileyici psikolojik romanlarından biridir desek az olmaz. Yazar, bu son kitabında okuru sadece bir ailenin hikâyesine değil, aynı zamanda belleğin karanlık koridorlarına ve Türkiye’nin toplumsal değişim sürecine de davet ediyor.
Kitabın merkezinde "hatırlamak" ve "unutmak" arasında ince bir çizgi yer alıyor. Yazar, uyurgezerlik temasını bir metafor olarak kullanarak, karakterlerin geçmişteki travmalarını ve bilinçaltına ittiklerini gün yüzüne çıkarmış.
Değinmem gereken bir diğer yer romanın isminden de anlaşılacağı üzere, “anne figürü” kitapta çok güçlü. Ancak bu, alışılagelmiş "kutsal anne" imgesi değil. Ayfer Tunç; anneliğin yüklerini, hayal kırıklıklarını ve bir kadının kendi kimliği ile "anne" rolü arasındaki sıkışmışlığını ustalıkla işlemiş kitabında. Bu çelişkiyi anlatışını çok beğendim.
Yine çok çok beğendiğim bir kısım var değinmem gereken. Yazar, karakterlerinin bireysel hikâyelerini anlatırken arka plana Türkiye'nin sosyolojik değişimlerini de yerleştirmiş. Kitapta;
Eski İstanbul ve değişen şehir hayatı,
gelenekselden moderne evrilen aile yapısı,
sınıfsal farklılıkların bireylerin ruh dünyasındaki yansımaları incelikle işlemiş. Bunu yaparken de çok akıcı ve anlaşılır bir dil kullanmıştır.
Kitabın içinde adına aşk denemeyecek duygular da var elbet ve ben bunlara değinmeyeceğim çünkü benim için önemli ve dikkate değer kısımlar yukarıda yazdığım yerler. Bu arada bazı yerlerin gereksiz uzatıldığını düşünüyorum bence daha az sayfa olabilirmiş kitap. Bazen sanki cümleler tekrarlamasa bile benzer düşünceleri çok fazla gördüm. Atlamak istedim o yerleri yalan yok.
Son olarak açıkçası ben kitabı çok beğendim. Oldukça rahat okunacak bir roman. Okumak için vaktiniz var ise tavsiye ederim.
·
701 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.