(Spoiler) Kitabın başında hepimiz Irene Wagner’e bir son yazmıştık aslında. Bu kadın ya intihar edecekti ya da kaybedecek bir şeyi kalmadığında şantajcı kadını öldürecekti. Ama öyle olmadı… Belki de Zweig bilerek böyle düşünmemizi istedi. Ayrıca kitapta sadece Irene ve Fritz’in adı geçiyor diğerleri sadece korkuya neden olan araçlar…Bunu Korku, Irene’yi ele geçirdiğinde piyanist adamı tamamen unutmuş olmasından anlayabiliriz. Sonuç olarak, bir karakter aracılığıyla duyguları okuyucuya iyi aktaran ve evrenselleştiren hikâyeleri seviyorum.