Kalp Lambası
Ataerkillikten çoğu zaman erkekler tarafından dayatılan bir sistem olarak bahsedilir. Ancak her gün yaşadığımız hakikat bundan çok daha karmaşıktır. Bu yük, sıklıkla kadınlar tarafından omuzlanır, korunur ve aktarılır:
Dünya zalim olduğu için kızları adına korkan anneler; erkek kardeşleri büyüyebilsin diye küçülmeyi öğrenen kız kardeşler; hayallerini özenle katlayıp evin kuytu köşelerine kaldıran eşler; sessizliği bir miras gibi devralan kız çocukları... Bu bir tercih değil; evlerimizin duygusal ve kültürel dokusunun yüzyıllar boyunca itaati ödüllendirip, "kendin olmayı” cezalandıracak şekilde örülmüş olmasının sonucudur.
Bu önsözle başlıyor yazar kitaba. Önsözü okuyunca kitabı büyük heyecanla okumaya başladım. Zira kitabı bitirince anladım ki önsöz kitabın özeti niteliğinde. 
Banu Mushtaq yüzyıllardır toplum tarafından kadınların çektiği sıkıntıları hikaye hikaye resmetmiş. Tüm hikayelerin Hindistanda geçmesi bir şeyi değiştirmiyor. Hikayedeki isimleri hangi toplumun isimleriyle değiştirirsen değiştir sırıtmayacağı kesin. Ne yazık ki hikayeler kurgu da olsa gerçek hayat hikayesi desen kimse kalkıp sorgulamaz.
Kalp Lambası genel anlamıyla güzel, heyhat bu kadar dram yormadı değil. Okudukça boğuldum, yoruldum, sıkıldım. Yer yer de kızdım. İslamın adı kullanılarak kadına yapılan eziyetlere kızdım, islamın tam anlaşılamamasına kızdım, müslümanım diyen insanların araştırmadan körü körüne inanışlarına kızdım, islamın kadına verdiği değerin yanlış anlaşılmasına kızdım, güzel dinimizin kötü insanların ellerinde cahil insanlara karşı kullanılmasına, okumadan araştırmadan körü körüne inanışlara kızdım.
Kitabın bende bıraktığı his öfke, kocaman bir öfke…
Cahiliye çağı yüzyılar da geçse gölgesini üzerimizde kara bulut gibi gezdiriyor.
Rabbim bizleri islam ahlakı ile ahlaklandırsın, karşımıza islamı doğru anlamış, islam ahlakıyla ahlaklanmış insanlar çıkarsın.
Yoksa heba olan hayatlar, hayat ışığı sönmüş kadınlar, öldürülen kadınlar, yaşamı her gün zehir gibi yutup yaşamaya çalışan kadınlar her toplumun acı gerçeği…
Banu Mushtaq yüzyıllardır toplum tarafından kadınların çektiği sıkıntıları hikaye hikaye resmetmiş. Tüm hikayelerin Hindistanda geçmesi bir şeyi değiştirmiyor. Hikayedeki isimleri hangi toplumun isimleriyle değiştirirsen değiştir sırıtmayacağı kesin. Ne yazık ki hikayeler kurgu da olsa gerçek hayat hikayesi desen kimse kalkıp sorgulamaz.
Kalp Lambası genel anlamıyla güzel, heyhat bu kadar dram yormadı değil. Okudukça boğuldum, yoruldum, sıkıldım. Yer yer de kızdım. İslamın adı kullanılarak kadına yapılan eziyetlere kızdım, islamın tam anlaşılamamasına kızdım, müslümanım diyen insanların araştırmadan körü körüne inanışlarına kızdım, islamın kadına verdiği değerin yanlış anlaşılmasına kızdım, güzel dinimizin kötü insanların ellerinde cahil insanlara karşı kullanılmasına, okumadan araştırmadan körü körüne inanışlara kızdım.
Kitabın bende bıraktığı his öfke, kocaman bir öfke…
Cahiliye çağı yüzyılar da geçse gölgesini üzerimizde kara bulut gibi gezdiriyor.
Rabbim bizleri islam ahlakı ile ahlaklandırsın, karşımıza islamı doğru anlamış, islam ahlakıyla ahlaklanmış insanlar çıkarsın.
Yoksa heba olan hayatlar, hayat ışığı sönmüş kadınlar, öldürülen kadınlar, yaşamı her gün zehir gibi yutup yaşamaya çalışan kadınlar her toplumun acı gerçeği…·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.