Kitabda müəllifin gənclərin intellektual ünsiyyət saxladıqları mühitdə yaşamaq ehtiyacı, hətta nisgili duyulur.
Lakin müəllifin Azərbaycan dilində normal qarşılığı olduğu halda yerli-yersiz digər dillərdən kəlmələr istifadə etməsi xoşagələn deyildi, daha dəqiq desəm, qıcıq doğururdu. Məsələn, etimologiya əvəzinə etimoloji, patologiya əvəzinə patoloji, lətifə əvəzinə anekdot, rəqs əvəzinə dans, mövzu əvəzinə konu, muxtar əvəzinə avtonom və s.
Mənim üçün prinsipial məsələ olduğundan Azərbaycan dili ilə bu cür davranan müəllifə oxucu kimi ikinci dəfə müraciət edib-etməyəcəyim sual doğurur.