Bir Hayat, Binlerce Hikaye
Zülfü Livaneli denince hepimizin aklına o tanıdık ezgiler, kalbe dokunan romanlar ve bitmek bilmeyen bir mücadele azmi gelir. "Bekle Beni" kitabını bitirdiğimde hissettiğim ilk şey, Livaneli’nin hayatının aslında bu toprakların bir özeti olduğu gerçeğiydi.
Neden Bu Kitabı Okumalısınız ?
Yazarın çocukluğundan başlayarak bizi Ankara’nın tozlu sokaklarından Paris’in entelektüel çevrelerine, cezaevi koğuşlarından dünya devlerinin sofralarına kadar uzun bir yolculuğa çıkarıyor. İncelememde öne çıkan birkaç temel nokta şunlar:
Samimiyet: Livaneli, başarısını anlattığı kadar maruz kaldığı haksızlıkları, sürgün yıllarının ağırlığını ve o meşhur şarkıların hangi acılardan doğduğunu büyük bir dürüstlükle paylaşıyor.
Tanıklıklar: Yaşar Kemal’den Abidin Dino’ya, Mikis Theodorakis’ten Bono’ya kadar dünya kültür tarihine yön vermiş isimlerle olan dostlukları, kitabı bir anı kitabından çıkarıp tarihi bir belgeye dönüştürüyor.
Umut ve Direnç: Kitabın adı her ne kadar bir bekleyişi anlatsa da, içerik aslında hiç durmadan üretmenin ve her şeye rağmen "insan" kalabilmenin hikayesi.
Kitabı okurken şunu fark ettim: Livaneli sadece notalarla veya kelimelerle değil, duruşuyla da bir şeyler inşa etmiş. Sürgündeyken vatan hasretiyle yanarken bile üretmekten vazgeçmemesi, bugün neden hala "Livaneli şarkıları" dediğimizde herkesin sustuğunu çok iyi açıklıyor.
Özellikle "Güneş Topla Benim İçin" veya "Yiğidim Aslanım" gibi eserlerin arka planındaki yaşanmışlıkları öğrenmek, o şarkıları bir daha asla eskisi gibi dinlemememe sebep oldu.
"Hayat, size sunulan bir senaryoyu oynamak değil, kendi cümlenizi kurma çabasıdır."
Eğer Türkiye’nin yakın tarihine bir sanatçının gözünden bakmak, başarının aslında ne kadar büyük bedellerle geldiğini anlamak ve biraz da hüzünlenip umutlanmak istiyorsanız; "Bekle Beni" kütüphanenizde mutlaka olmalı dıyorum.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.