Hüseyin Rahmi Gürpınar eserlerinde okura doğrudan ders vermez; ince ince düşündürür. Verdiği mesajlar satır aralarına gizlidir ve bu da okuma keyfini artırır. Kalemi o kadar güçlüdür ki eserlerini okurken insan kendini anlatılan mekânların içinde hisseder. Karakterler öylesine yazılmamıştır; her biri bilinçli seçilmiş, dönemi temsil eden tiplerdir. Tasvirler canlıdır, sahneler gözde canlanır. Daha ne olsun efendim :)
Mürebbiye romanında Anjel karakteri bu canlılığın merkezindedir. Anjel’in annesi Fransa’da edep dışı bir hayat sürmüş, bu durum zamanla kızına da yansımıştır. Anjel, Fransa’dan İstanbul’a gelerek Dehri Efendi’nin konağına mürebbiye olarak girer. Dehri Efendi kendini okumaya ve araştırmaya adamış biridir. Konakta birçok karakter vardır ama olaylar daha çok Dehri Efendi, oğlu Şemi Bey, damadı Sadri Bey ve kardeşi Amca Bey etrafında döner. Bu üç erkek, Anjel’e karşı duygular besler ve Anjel de bu ilgiden geri durmaz. Bir süre sonra bu karmaşık ilişkiler açığa çıkar.
Romanın asıl dikkat çeken yönü, suçun sadece Anjel’e yüklenmemesidir. Hüseyin Rahmi, zaaflarına yenilen erkekleri de açıkça eleştirir. Anjel’in kendini dindar ve namuslu biri olarak tanıtması ise düşündürücüdür. Bu durum, bugün bile sıkça karşılaştığımız bir sorunu hatırlatır: Dinin ve ahlakın çıkar için kullanılması, insanların güveninin istismar edilmesi. Bu yönüyle roman, sadece kendi dönemini değil, bugünü de anlatır.
Yer yer güleceğiniz, zaman zaman şaşıracağınız; metnin içinde kendinizi gizli bir karakter gibi hissedeceğiniz bir yolculuğa var mısınız?
Şimdiden keyifli okumalar. :)
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.