Bir kitaptan hiç alıntı yapmayacak kadar rahatsızlık duymak. Yaşar Kemal kalemi diye bir gerçek var. Malesef bu kitapta karşıma çıktı. Bir toplumun insan üzerindeki etkisini insanda rahatsızlık yaratacak bir biçimde ele almış. Kitabı okurken çok sinirlendiğim noktalar oldu , öyle bir durum ki ilk defa bir satırını bile çizmediğim bir kitap oldu. Köylüler , toplum o kadar rahatsız edici ki insan sadece öfkelenmekle kalıyor. Bir kadının yaşadığı kötü durumları bile görmezden gelerek, konu erkek olunca tüm halkın seferber olduğunu görüyoruz. Aslında toplumda ahlak kurallarının cinsiyete göre nasıl esnetildiğini, evrildiğini görüyoruz. Savunmasız , hiçbir suçu yokken bir çocuğun hayatının bir el birliği içinde mahvedildiğini görüyoruz. Kitapta sevdiğim tek nokta kitabın sonuna kadar kimin öleceğini anlamamamdı. Birkaç sayfada Hasan, birkaç sayfada Esme diye düşündüm.Bu da kitaba karşı beni diri tuttu. Sonunda insan cahil bir toplumun ne kadar bilmişçe insanı uçuruma sürüklediğini anladım. Son nokta ise : Ne olursa olsun her şeye bir kılıf bulunur. Yeter ki toplumda kadını aşağılamak, suçlamak , hor görmek olsun.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.