Okuması bir ömür gibi gelen bir gotik kitapla geldim. Gerçekten bu kadar uzatmaya gerek var mıydı? Resmen beynim yana yana okudum. Sürekli “nefesim sıklaştı, korktum” tekrarları… Bir yerden sonra betimlemeleri anlamak için iki üç kez okumaya başladım çünkü bana fazlasıyla boş ve yorucu geldi. Küçücük bir olayı sayfalarca uzatmanın manası nedir sayın yazar?
Buna rağmen kitap, gotik kitaplar arasında favori olabilecek kadar iyi, fakat inanılmaz derecede yorucu. (Okuyanlar ne demek istediğimi çok iyi anlayacaktır.) Mesela kızımızın “ben fakirim” tripleriyle okula gitmeye karar vermesi resmen 70 sayfa sürüyor…
Birkaç cringe sahne vardı ama en komiği kesinlikle “8 euroya minik siyah ejderha figürlü bardaklarda latte alan öğrencilerden hiçbir zaman olamayacağım” tribi oldu.
Olaylar her zamanki gibi son 20–30 sayfada ortaya çıkıyor ve bence çözüm o kadar da wow değildi. Açıkçası beni hiç tatmin etmedi. Konu çok iyi, ilerleyiş de fena değil ama sonuç yine fazla basit kaldı. Bu tarz gotik/gizem kitaplarında her şeyin tek bir kişinin başının altından çıkması artık gerçekten baydı.
Çiftimizin arasındaki kimyaya 10 üzerinden 6 veririm. Daha iyilerini okuduğum için bana çok süper gelmedi. Bu kadar iyi bir trope varken çok daha güçlü bir tension beklerdim ama benim için oldukça zayıf kaldı.
Yazarın yeni kitabı çıkacak, onu da alacağım. Sonrasında yazarı okumaya devam edip etmeyeceğime karar veririm. Tüm bu olumsuzluklara rağmen, bu kitap yine de iyiydi.
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.