Romanın başındaki ağır ve dağınık anlatım, Hamnet’le arama mesafe koydu; ilk 40–50 sayfa boyunca okuma isteğim sık sık bölündü. Sonrasında anlatı güçlense de kitap bittiğinde içimde tam bir tatmin duygusu oluşmadı. Ancak Agnes karakteri ve özellikle doğum sahneleri, yazarın ne kadar güçlü bir kaleme sahip olduğunu açıkça gösteriyor. Maggie O’Farrell, bir annenin bedenini, sezgilerini ve evlat acısını son derece sahici bir dille anlatmayı başarıyor. Roman bütün olarak beni çok etkilemese de, bazı sahneleriyle uzun süre hafızada kalmayı hak ediyor.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.