Ölmek İstiyorum ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum
Otobiyografik bir kitap. Yazarın terapi seanslarındaki duygularını, yaşadıklarını ve terapistin yaklaşımını doğrudan yansıtıyor. Kişisel gelişim kitabı mı değil mi tartışmaları bence gereksiz; çünkü türü zaten net. Kurguya yaslanmadan, oldukça samimi ve dürüst bir şekilde iç dünyasını anlatıyor.
Kitap; günlük hayatta çoğu insana küçük görünen ama insanın içini içten içe yoran düşüncelerle yaşama hâlini çok iyi yakalıyor. “Yaşamaktan nefret ediyorum ama galiba küçük güzel yanları da var” arasında gidip gelen o ruh hâli çok tanıdık. Samimi, filtresiz ve yer yer insanın kendini bulduğu ifadelerle dolu. Anlatımı sade, bölümler kısa; bu yüzden kolayca ve akarak bitiyor.