Bugün bir yandan ilginç bir yandan sıradan teşekkür aldım. Arkadaşımın bir huyu var ve bazen gerçekten yorabiliyor insanı. Ama bir gün olsun bu huyu yüzünden rencide edecek bir söylemde veya imada dahi bulunmadım.
“Beni olduğum gibi kabul ettiğin için teşekkür ederim. Senin yanındayken çekinmiyor rahat hissediyorum.” dedi.
Belki de insanlar kabul görülmedikleri, rencide edildikleri ve hastalıklıymış gibi muameleye maruz kaldıkları için olduklarından farklı davranıyorlardır.
Seveceksek şayet olduğu gibi sevelim.