Timshel {yapabilirsin - hükmedebilirsin}
Ben nasıl bir kitap okudum, hayran kaldım.
Neden Cennetin Doğusu? Çünkü Kabil Habil'i öldürünce ceza olarak cennetin doğusuna sürülüyor. Bu kitapta da Adam kardeşi Charles ile anlaşamayınca kör kütük aşık olduğu Cathy'i de alarak Salinas Vadisine gidiyor ve baştan bir hayat inşa ediyor.
Kitap Habil ile Kabil hikayesini işliyor. Yani özünde tüm hikayeler iyi ve kötünün savaşıdır diyor. Kitabı okurken aydınlanıyorsunuz. Mesela Sam Hamilton ile Adam; Habil ile Kabil üzerine konuşurken Sam, bizler Kabil'in soyundan geliyoruz demişti yani kötü olanın. Bildiğimiz bir şey ama hiç bu açıdan düşünmemiştim. Çünkü bizler Allah'ın nuruyla da üflenmiştik. Yine de işleyiş olarak bakıldığında kötü soydan geliyor olmak da mantıklı çünkü 'insan' olarak kalabilmek için seçme hakkımızı kullanmak zorundayız.
Cathy'i hayretlet içinde okudum. Safi kötü. İçinde gram iyilik yok ve işin kötüsü iyiliği tanımıyor, algılayamıyor, idrak edemiyor. Bir nevi iyiliğe kör. Önce onun sonunu okurken biraz kızmıştım daha çetrefilli bir son isterdim diye ama o zaten yaşarken bunları hissedemediği için yeterince acı çekti. Hep diken üstünde, kırk tilkiyle yaşadı. Yazar bunun için bazı insanlar bedenen sakat doğar ama bazıları da ruhen sakat doğabilir diyor.
Cathy'nin Adam ile evliliğinden fakat kardeşi Charles'tan olan ikizleri Caleb ve Aron'dan; Aron iyi, Caleb kötü olanı. Ben Aron'a kızdım okurken. Evet içinde kötülük yok ama durumları kabullenemeyişi, çevresine karşı duyarsızlığı ve olanları sadece kendi penceresinden görmesi beni kızdırdı.
Caleb yani Cal kitapta sevdiğim karakterlerden biri. İçinde kötülük var bunu biliyor ama kötü olmak istemiyor. Hataları olsa da çabalaması çok hoşuma gitti.
Yine sevdiğim karakterlerden Adamların Çinli yardımcısı Lee, tam bir hayat kurtarıcı. Kitabın Sam'den sonra gelen filozofuydu zaten. Çalışkan, disiplinli, becerikli ve iyi biri. Trask ailesinin başına gelen en iyi şey.
Aron'dan ilk gördüğü andan itibaren hoşlanan ve büyüyünce onunla evlenmek isteyen Abra, Aron'ın bencilliğini ve onda aslında sadece kendi istediği Abra'yı gördüğünü farkedip artık onu sevmediğine kanaat ediyor. Fakat sanki hiç başka adam yokmuş gibi kardeşi Cal'u sevdiğini söylüyor {ki zaten Cal'un da ona ilgisi var} ve artık onlar birlikte oluyor. Kimse de bunu yadırgamıyor.
Sam Hamilton ve ailesi tam bir cümbüş yeriydi. Bu aileyi ve tabi ki Sam'i de sevdim. Hem kalabalık hem eğlenceli hem de genel olarak hepsi becerikli ve iyi yetişmiş insanlardı. Sam karakteri oturmuş biri olarak bilgeliği ve tecrübeyi temsil ediyordu bence.
Kitabın sonu beni ağlattı. Çünkü insanın iradesine, her gün hatta her an seçim hakkının onda olduğuna ve ne olmak istiyorsa onun için çalışmasına, çabalamasına gerek olduğuna değindi. Adam; bence sonunda, "timşel" diyerek hem kendine, Cal'un yaptıklarına rağmen onu affedebileceğine hem de Cal'e, bu kelimeyle iradesini hatırlayıp iyiliği seçmesine yardımcı olmak istedi.
Timshel yani yapabilirsin, hükmedebilirsin irade sende insanoğlu. Boşuna mı demişler insanın sorumluluğu ağırdır; dağa yüklenmiş de dağ toz olmuş diye.
İnanlar için mutlu sonsuz bir gelecek var ama inanmayanlar için de yaşayabilecekleri hayatı güzelleştirmek, bu hayatta daha mutlu yaşamak var. Neresinden bakarsan bak TIMSHEL!
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.