Puan vermedi
Her kitap zamanını bekler. Bu kitabın okunması da Samim karakterine çok benzeyen birinin vesilesiyle oldu. "Beni anlamayanlara karşı soğuğum; fakat bu kadar anlayanlardan da ürküyorum."
Kitabı bitirdiğimde zihnimde yankılanan en güçlü ses bu oldu. Peyami Safa insanın o en mahrem ikilemini masaya yatırıyor: Görülme arzusu ve deşifre olma korkusu.
Birinin bizi anlamaması bizi yalnızlaştırıyor . Ancak asıl tehlike, birinin bizi tam anlamasıyla başlıyor. Çünkü tam olarak anlaşıldığımız an, karşımızdakinin zihnindeki tanıma hapsoluyoruz. O meşhur meçhulün cazibesi kayboluyor ve yerini sınırları çizilmiş bir 'maluma' bırakıyor. Bu kadar etkileyici gelmesinin sebebi zaman zaman bu ikileme düşmemdir belki de. Çok keyifli ve derinlikli bir okuma oldu bu yüzden de.
·
55 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
