Babam kimseyi öldürmedi. Ama yaşatmadı da.
Yazarın başka bir kitabına bakarken tesadüfen denk geldim. Kısa olması sebebiyle de pdf olarak okuyabildim. Okuyabildim okumasına da içime oturdu gece gece...
Çocuğun ağzından yazılmış. Otobiyografik bir kitap. Yazar her sayfada babasına dair bir anı anlatıyor. Babası doktor ve aynı zamanda ağır alkolik. Hastaları tarafından seviliyor, saygı duyuluyor, bir statüsü var ama...
Anlattığı anılar bazen komik, bazen hüzünlü, bazen öfke uyandırıcı, nadiren mutluluk verici... Ama ben "eğlenceli" olanlarda bile gülmedim, gülemedim yani... Empati yeteneğim sağolsun, beni yiyip bitirecek :)
Kitabın ismiyle uyuşmuyor kitap. Bence asıl ironi de orada. Babası doktor olduğu için yaşatıyor, öldürmüyor ama... kimi?...
Kısa olması sebebiyle tek oturuşta bitebilecek bir kitap. Arka kapağını okumadan kitabı okuyun derim. Okuduğunuz bakış açısına ve hayatınıza göre etkisi sürebilir. Yazarın diğer kitaplarını da merak ettim açıkçası. Bu kadar sade bir şekilde bu denli acıtıyorsa diğerleri nasıl acaba??
Son olarak bu kitap bir şarkı olsaydı=>youtu.be/4LvuyJoxvEU?si=...
Hoşça kalın, kitapla kalın, yalnız kalmayın...
·
357 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
s.âye.
Gönderi Sahibi
Aklımda inceleme yazmak yoktu aslında hiç. Ve inanabiliyor musunuz, ben "kısa" bir şey hem de inceleme yazabildim!!