Biraz dinlen ve yürü, kabuğuna dön, uyan
İnandığın her vuslat bir ayrılık dağıdır
Toprağa bak, gülümse, müsterih ol ve dayan
Hayat, bir inkisarın mutlu karanlığıdır
Kendini karşısındakinin yerine koyma hadisesinde kantarın topuzunu kaçırınca kaybeden hep sen oluyorsun, bu gerçek. İş öyle bir raddeye geliyor ki seni can evinden vurmak istikametinde bile isteye kurduğu cümlelere bile "Aslında öyle demek istememiştir" diye yaslanıyorsun.