Altı Harfli Bir Tatlı?
Herkesin övgüyle bahsettiği bir roman olması ve Şermin Yaşar’ ın diğer kitaplarını severek okumuş olmamdan kaynaklı tercih ettiğim bir kitaptı. Yalnız çok övüldüğü için mi bilmem beklentimin epeyce altında kaldı. Basit ancak altı çizilesi yerleri olan, yer yer tatlı bir anlatımı var. Bir çırpıda okunabilecek kitaplardan biri. Bazı yerlerinde bireyin iç dünyasını başarılı bir biçimde yansıttığını duyguyu aktarabildiğini düşünüyorum. Özellikle son kısımda duygulandığımı söylemeliyim. Ancak buna rağmen anlatımı bana oldukça basit geldi. Önceki romanında karakterleri daha derinlikli ve çok katmanlı inceleyebildiğini düşünüyorum. Bu romanda ise karakterler sanki sürekli aynı duyguları ve düşünceleri tekrar ediyormuş hissi uyandırdı. Ana kahramanlardan biri olan Selime’nin yaşı ve hayata bakışı, belli bir okur kitlesi için anlamlı ve tanıdık olabilir fakat bu durum bende empati kurmayı zorlaştıran bir mesafe yarattı. Üzülmesi gereken anlarda bile başkalarının duygularına değil, kendi kırgınlığına, kendi yalnızlığına odaklanıyor Selime. Tek bir duyguda sıkışıp kalan Selime karakterine merhametten çok mesafe ile yaklaşmama sebep oldu bu benmerkezcilik. Ayrıca yine onun bazı davranışları ve düşünceleri bana abartılı geldi, bu da karakterin gerçekliğini bence zaman zaman zedeledi. Meltem’in yaşadıkları ise romanın genelinde daha geri plandayken sonunda ön plana geçmesi beni şaşırttı. Kitabın sonu ise merakla beklediğim kısımlara açıklık getirmedi. Duygusal bir etkisi olsa da, karakter derinliği açısından ve konu seçimi bakımından yazarın önceki eserlerinin gerisinde kaldığını düşünüyorum.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.