Müthiş bir dark romance örneği. Türk yazarlar da bu işi güzel yapıyor.
Aşkın Nur Karataş’ın Kont’u, klasik bir hikâye anlatma derdinde olmayan; okurunu metnin içine çekip onunla zihinsel ve duygusal bir hesaplaşmaya zorlayan bir roman. Daha ilk sayfalardan itibaren atmosferini kuruyor ve seni orada bırakmıyor. Kitabın en güçlü yanı, olaydan çok ruh hâli üzerinden ilerlemesi. Karakterler, özellikle de Kont figürü, tek boyutlu değil; aksine karanlık, çelişkili ve rahatsız edici derecede gerçek. Okur olarak “anlamak” ile “yargılamak” arasında sürekli gidip geliyorsun.
Romanın dili oldukça yoğun ama süslü değil; bilinçli, kontrollü ve yer yer sert. Bu sertlik, metni zorlaştırmıyor, aksine metnin ruhuna hizmet ediyor. Karataş, insanın içindeki iktidar, yalnızlık, aidiyet ve yabancılaşma meselelerini doğrudan anlatmak yerine sezdirerek veriyor. Bu da Kont’u hızlı tüketilen bir roman olmaktan çıkarıp, bitirdikten sonra da zihinde kalan bir metne dönüştürüyor. Bazı bölümlerde durup düşünme ihtiyacı hissetmeniz çok olası.
Bağ kurmayı seven okurlar için Kont, güçlü ve cesur bir roman. Bittiğinde “iyi ki okudum” dedirten, hatta bazı satırları dönüp tekrar okutacak bir metin. Kısacası; okurdan emek isteyen ama karşılığını fazlasıyla veren bir kitap.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.