“Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.”
Uzun zamandır okuduğum en iyi giriş cümlesi.Aynı zamanda tek bir cümle ile tüm kitabın özeti.
Georgi Gospodinov’un babasının hayatını ve hastalık sürecini, vefatını, sonrasındaki yas sürecini içten duygularla anlattığı eseri
Bahçıvan ve Ölüm
Ölüm kimin için son? Kalan için mi, giden için mi?
Peki kalanlara yüklenen o ağır özlem…
Yazar ölümün kaçınılmazlığından, acıdan, yas sürecinden samimi ve yalın bir dil ile bahsediyor. Yas sürecinde neler hissettiğini, hayatının bir şekilde devam etmek zorunda olduğunu bir sohbet havasında aktarıyor okura.
Yer yer anılarına yer verdiği için sizi kedere boğmaktan ziyade o havayı dağıtıp derinden sarsılmanıza izin vermiyor. Bu özelliği ile de ödüllü bir yazar oluşunu kanıtlıyor.
Yeri doldurulamayacak kayıplar yaşamış ya da zorlu bir hastalık sürecine şahitlik etmiş kişileri derinden sarsacak bir kitap.Yakın bir zamanda bu kaybı yaşamış biri olarak beni oldukça etkiledi.Ancak hiç kayıp yaşamamış kişiler de okumalı ki varlığı hayatımızı dolduran insanların değerini anlayalım.
“Ve kelimelere inanan ben, kelimesiz kalmıştım..”
Bahçıvan ve ÖlümGeorgi Gospodinov · Metis Yayınları · 202514,3bin okunma