Sokakta üzerine kaynar su dökülmüş bir halde kendini ölüme bırakmış Şarik isimli köpeğimizin hikayesiyle başlıyor kitabımız. Oradan geçen doktorun kendisine sucuk vermesiyle ve peşinden çağırmasıyla sıcak bir yuvaya kavuşuyor.
Doktorumuz birçok hastanın ziyaret ettiği sıra dışı çalışma yöntemlerine sahip bir bilim insanı. Şarik’in de keyfine diyecek yok. Sokak köpeğiyken ev köpeği oluyor. Ama asıl hikaye bundan sonra başlıyor.
Bir gece apar topar ameliyata alıyor doktorumuz Şarik’i. Ölen bir adamın hormonları naklediliyor. Aslında ameliyattan beklenen sonuç farklıyken bambaşka bir sonuç çıkıyor. Çünkü Şarik gün geçtikçe insanlaşıyor. Hatta kendi bildiğini okuyan, başkalarının yönlendirmelerine aldanan ve doktoru dinlemeyen bir insan.
Kitap doktorun pişmanlığını çok iyi anlatmış zaten şu cümleyle:
“Şunu anlayın ki, asıl korkunç olan köpek kalbi değil, insan kalbi taşıması.”
Yazarımız dönemin şartlarına da ara ara dokunuyor hicivli cümleleriyle.
Ameliyat sahnesini anlatırken kullanılan hastane terimleri ya da ameliyat terimleri desek daha doğru olur yüzümün buruşmasına sebep oldu. Belki bu durum ileriki günlerde gireceğim ameliyatın etkisinden kaynaklı.
Keyifli okumalar…
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.