“Kurt Seyit ve Shura”yı okumuş ve ona duygusal olarak daha çok bağlanmış bir okur olarak Kurt Seyit ve Murka kitabı bende beklediğim etkiyi bırakmadı.
Nermin Bezmen’in kaleminden çıkan bu roman, “Kurt Seyit ve Şura”nın devamı niteliğinde olsa da aynı duygusal yoğunluğu yaratmakta biraz zorlanıyor.
Kurt Seyit’in bu kez Murka ile kurmaya çalıştığı hayata tanıklık ediyoruz. Ancak Shura ile yaşadığı tutkulu ve sürükleyici aşkın ardından, Murka ile olan ilişkisinde daha fazla hayal kırıklığı, vazgeçiş ve yorgunluk hissediliyor. Bu durum, belki de okurun önceki hikâyeye fazlasıyla bağlanmış olmasından kaynaklanıyor. Shura’nın masumiyeti, aşkın ilk hali, ayrılığın verdiği derin acı, Seyit’in karizması ve fedakârlığı, ilk kitapta daha vurucuydu ve o kitabı severek bir çırpıda okumuştum.
Bu kitapta ise hayata tutunma mücadelesi, savaşın ve sürgünün ardından gelen gerçekler daha baskın. Aşk, daha durağan, daha gerçekçi ama daha az büyülü. Belki de bu yüzden, “Kurt Seyit ve Murka”, okurda aynı tadı bırakmıyor. İç sızlatan bir son değil, alışmaya çalışan iki ruhun hikayesi bu kez. Ve bazen bazı hikâyeler eksik kalmalı gibi hissediyor insan...
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.