Çalıkuşu Çalıkuşu, okudum seni oldum çok mutlu :)
Kitap taze bitti. İçim kıpır kıpır adeta bir kuşun kanat çırpışı gibi. Ahh.. ne güzel bir kitaptı. Çok sevdim çok..
12 yaşında Türkçe öğretmenimizin önermesi ile okumuştum tabi seneler geçti üzerinden tekrar okumak istedim uzun versiyonunu. Şimdi öncelikle bu kitabın bende yeri daha bir ayrı çünkü yeni basımını fiyatından dolayı alamayacağımı bu yüzden sahafa gidip almak istediğimi söylemiştim eşime. Ertesi gün gidip benim için bu kitabı alıp getirdiğindeki kalbimin coşkusu hâlâ taze.. Sevilmenin, değer ve önem verilmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu bir kez daha anlamıştım. Kitaplığımın nadide eserlerinden artık kendisi. Önceki okuduğum kitap biter bitmez başladım bu kitaba. Konuyu belki az çok biliyorsunuzdur(belki dizisini izlemişsinizdir) yine de anlatayım.
Feride küçük yaşta yetim ve öksüz kalır. Babasının yazdırdığı yatılı kız mektebinin tatillerini teyzesigilde geçirir. Kuzeni Kamran ve Necmiye ile pek anlaşamaz ama kendisine bir şekilde bir eğlence çıkarır Kamran'la uğraşmaktan geri durmaz. (Bu kısımlar eğlenceliydi.) Okuldaki arkadaşları her tatil dönüşü sevgililerini anlatıp dururlar, Feride'yi de sıkıştırırlar sevgilin var mı yok mu diye ve Feride var diyerek sevgilisi olarak Kamran'ı tanıtır,böyle bir yalan söyleme mecburiyetinde olur. Gel zaman git zaman bu yalan gerçeğe dönüşür ve birbirlerini sevmeye başlarlar, nişanlanırlar. Ama düğünden birkaç gün önce biri Feride'ye bir şeyler anlatır. Feride valizini topladığı gibi kimseye söylemeden Kamran'ı, teyzesigili terk edip Anadolu'nun köylerinde öğretmenlik yapmaya başlar. Yaşadığı zorluklar,karşısına çıkan kişiler, yobaz düşünceler, küçük yerin bitmeyen dedikoduları derken Feride ordan ordan tayin isteyip durur. En sonunda öğretmenliği Kuşadası'nda sonlandırır ve İstanbul'a döner, olaylar yeniden gelişir. Tabiki mutlu son. Mutlu sonla bittiği için çok mutlu oldum. Diyorum ya içim kıpır kıpır :) kitap kalındı ama akıcılığı güzeldi. Daha erken bitirebilirdim ama işte bazen okumaya fırsat olmuyor. Yoksa Çalıkuşu günlüğünü yazarken yanındaymışım da sohbet ediyormuşuz hissiyatiyla okumak beni mutlu ediyordu okurken. Bir kitap sizi çağırıyorsa mutlaka kulak verin ve o kitabı okuyun, pişman olmazsınız benden söylemesi :) (benim yaşadığım böyle bir şey şu an çünkü o yüzden söylüyorum :))
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.