Bazen bir kitap okursunuz; sadece bir karakterin hayatını değil, bir toplumun kanayan yaralarını izlersiniz. Berfin’in hikayesi tam olarak böyle.
İstanbul’un üniversite sıralarından Van’ın mağrur sessizliğine, oradan Antalya’nın güneşine uzanan bir yolculuk. Berfin, yaşadığı büyük bir aşk acısı ve aile baskısı sonrası atandığı Van'da sadece öğretmenlik yapmıyor, aynı zamanda kendi ruhunu da tedavi ediyor. Bu süreçte tanıştığı kırtasiye sahibi Behram, onun hem hayat arkadaşı hem de yüksek lisans tezindeki (çocuk intiharları) en büyük destekçisi oluyor
Eseri sadece bir "aşk romanı" kategorisinden çıkaran çok güçlü bir damar var:
Çocuk ölümleri ve intiharları,
Erken yaşta evliliklerin yarattığı tahribat,
Çocukların maruz kaldığı ağır ve adaletsiz yaşam koşulları.
Yazar, bu sarsıcı gerçekleri Berfin’in akademik araştırmalarıyla harmanlayarak okura sunuyor.
Kitabın en etkileyici kısmı ise "aile" kavramını yeniden tanımlaması. Behram’ın ailesinin tüm "kan bağı" baskılarına ve geleneksel dayatmalarına rağmen, bir çocuğu kalplerine basarak evlat edinmeleri... Berfin, Behram, Elif, Kerem ve Zeynep ile kurulan o büyük aile; sevginin, tüm tabuları yıkabileceğini kanıtlıyor.
Berfin’in depresyonun en derininden çıkıp üretmeye tutunması ve kendine yeni bir hayat inşa etmesi bana şunu öğretti: Yıkıldığın yer, aslında filizleneceğin yerdir. Toplumun görünmez kıldığı çocuklara ses olan bu eser, kalbine dokunulmasını isteyen her okura tavsiyemdir.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.