Gamze
@Gmzgll
73 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Büyükada’nın huzurlu atmosferinde, Rum Yetimhanesi’nin gölgesinde başlayan bir gezi ne kadar karanlık bir kâbusa dönüşebilir? Mimar Sinan Fakültesi öğrencisi Berkan ve Melike’nin kafalarını dağıtmak için çıktıkları bu yolculukta başı kesilmiş, çürümeye yüz tutmuş bir cesetle tam bir kırılma noktasına ulaşıyor. Goncagül Haklar, "Ölüm Soğuk" adlı polisiye romanında okuyucuyu tam da bu dehşet anıyla selamlayarak içine çekiyor. Kimlik tespiti neredeyse imkansız olan bu gizemli ceset, adli tıbbın duayeni Adil Hoca’nın ellerine teslim edildiğinde ise sıradan bir cinayet dosyası, sınırları aşan bir bulmacaya dönüşüyor. Adil Hoca’nın "Katil inatçıysa ben de inatçıyım" diyerek iğneyle kuyu kazar gibi yürüttüğü otopside maktulün bir organ vericisi olduğu ve Japonya bağının bulunması, Cinayet Büro’nun deneyimli ismi Nihat Komiser ve ekibe yeni katılan Gülcan Komiser için akıl almaz bir takibin başlangıcı oluyor. İstanbul’da başlayan bu vahşi düğüm Japonya’dan Kamboçya’ya, oradan sırlar dolu geçmişiyle Van’a kadar uzanırken, her cevap aslında yepyeni bir soruyu doğuruyor. Okurken kendinize sürekli bu bir tarihi eser kaçakçılığı mı, yoksa maktulle bağı olan ve aniden ortadan kaybolan Ezgi’nin sessizliğinde saklı bir intikam öyküsü mü?
Prof. Dr. Goncagül Haklar, alanındaki mesleki uzmanlığını ve detaylara olan hakimiyetini kurguya o kadar rafine bir şekilde yedirmiş ki, adli tıp incelemelerinden tarih ve arkeoloji bilgilerine kadar uzanan yoğun satırlar okuyucuyu bir an bile boğmuyor.
Hikayede çok fazla karakter yer almasına rağmen, ne olayların akışı kesintiye uğruyor ne de o yüksek tempo sekteye uğruyor.
Sayfalar boyunca ipuçlarını birleştirip katilin kim olduğuna dair teoriler üretirken, finalde karşılaştığınız o büyük ters köşe ise tüm tahminlerinizi boşa çıkarıyor.
"Masum insanları eziyet ederek öldürürsen buna öbür dünyaya göç diyebilir misin? Diyemezsin... Bu bir cinayettir."
Bugün size kalbimi çok sarsan, okurken göğsüme bir taş gibi oturan bir romandan bahsetmek istiyorum: Sema Soykan’dan "Adsız".
Kitap, 12 yıl sonra ülkesine dönen Neri’nin (Neriman) geçmişin izlerini sürmesiyle başlıyor. Bir antika dükkanında, bir küpün içinde saklı kalan Çerkezce, Osmanlıca ve Türkçe mektuplar... O mektupları okumaya başladığınızda ise zaman duruyor ve kendinizi 1864 Kafkasya Sürgünü’nün, yani tarihin ilk planlı soykırımlarından birinin tam ortasında buluyorsunuz.
Neri’nin büyükannesi Jamset’in özenle sakladığı o yazılarda göçün, acının, Jamset, Jankas ve Elbruz arasındaki o gölgeye sığınan aşkın öyküsü var. Okurken beni en çok ağlatan ve boğazımı düğümleyen şey, Karadeniz’in bir "toplu mezara" dönüşmesi oldu. Gemilerde salgın hastalıktan ölenlerin denize atılması, kaptanların rotalarını denize atılan cesetleri takip ederek bulması ve Çerkeslerin bu yas yüzünden yıllarca balık yememesi... O kadar derin bir acı ki, etkisinden çıkmak imkansız.
Roman sadece geçmişi değil; Neri’nin gözünden günümüz Türkiye’sindeki toplumsal olayları, göçmen sorunlarını ve acıları da incelikle işliyor. Neri ve Aras’ın hikayesiyle birlikte aşkı, vicdanı ve adaleti sorguluyoruz. Yazarın da dediği gibi, bu kitap savaşa, göçe rağmen özgürlüğün, sevginin ve vefanın değerini bilen cesur yüreklere ithaf edilmiş.
Kesinlikle okunmalı, unutturulmamalı.
Reklam