Kitap Kağıdının Tutuşup Yanma Sıcaklığı: Fahrenheit 451
"Çok eskiden evler kazayla yanarmış ve itfaiyecilere alevleri söndürmeleri için ihtiyaç duyarlarmış." demişti Clarisse McClellan.
Oysaki Guy Montag işini şöyle tanımlıyordu: "İyi bir iş. Pazartesileri Millay, çarşambaları Whitman, cumaları da Faulkner kitaplarını yakıp kül ederiz; sonra da külleri yakarız. Resmi sloganımız bu."
Kitabın sunuş bölümünü Neil Gaiman yazmış. Gaiman, bu kitap için şu cümleleri kullanılıyor: "Fahrenheit 451 spekülatif kurgudur. Bir "Bu böyle sürerse..." öyküsüdür."
(...) "1950'lerde şu espri yapılıyordu: "Eskiden kimin evde olduğunu ışıklarının açık olmasından anlayabilirdiniz; şimdiyse ışıklarının kapalı olmasından anlaşılıyor." Televizyonlar küçüktü, siyah beyazdı ve net bir görüntü elde etmek için ışıkları kapamak gerekiyordu.
Ray Bradbury, "Bu böyle sürerse... artık kimse kitap okumayacak," diye düşündü ve böylece Fahrenheit 451 başladı."
Henüz Bradbury'nın sıra dışı yazısını okumaya başlamadan önce yukarıdaki bu sözler sizi karşılıyor. Gerçekten anlamlı ve iyi yazılmış bir sunuş.
Yalnızca önsöz kısmı değil eserin kapağı ve başlığı da ilgi çekici.
Kitap kapağına büyükçe bir kibrit kutusunun dışı olarak bir kitap resmedilmiş.
(Kitapları yakmanın konu edildiği bu bilimkurgu klasiği için tasarımı çok yaratıcı.)
Kitabın isminden söz etmiştik az önce. Onun da açıklaması bizzat yazar tarafından kaleme alınmış: Kitabının yazımı bittikten sonra Los Angeles İtfaiye Teşkilatı'nı arayıp, kâğıdın kaç derecede yandığını sormuş Bradbury. Telefondaki kişi ona, "Fahrenheit 451" cevabını vermiş. Bu bilgi ister doğru olsun isterse hatalı olsun, Bradbury bu çarpıcı yanıtı isim olarak yazmış bile kitabının kapağına.
(bkz. sayfa 14)
İçerik olarak 3 farklı bölümden oluşan eserin bir ana mesajı var: Guy Montag'ın tesadüf eseri karşılaştığı Clarisse McClellan adlı kız, Montag'ın hayata bakış açısının önemli derecede değişmesine katkı sağlayacak.
"Kitapları yakma" mesleğine sahip Montag, ciddi bir taraf değişikliğiyle "kitapları kurtaran" adam safına geçecek.
Her şeyi güzelce sorgulamaya başlayan Montag, kitaplara karşı yoğun bir merak duygusu besleyecek ve meslektaşlarından gizlice yasal olmayan bir işi yapmaya koyulacak: Eve sayısız kitap saklayıp onların dünyasına keşfe dalacak. "İnsanlar kitaplarda neler buluyor?" sorusunun yanıtını aramaya başlayacak.
İlk iki bölümde olay örgüsünde anlatılmak istenenleri pek anlayamadığımı hissettim. Aynı kelimelerin tekrarları, bazı cümlelerde verilmek istenen mesajın net yazılmamış olması, karakterlerin değişik tarz ve kişiliklerinin beni zorladığı oldu. Özellikle Mildred'in kişiliğini kitabın son sayfasına kadar hiçbir şekilde anlamlandıramadım.
Fakat son bölüm ("Işıl Işıl Yanan" başlıklı) bence okuması en keyifli, olay akışının daha hızlı aktığı, aksiyon dolu ve sonucun nereye varacağını ilgiyle takip edebileceğiniz bir kısım.
Anlatım olarak soyut şekilde yazılmış. Kimi noktaları anlamakta güçlük çekmemin nedenini buna bağlıyorum. Bu sorunu da kitabın filmini izleyerek gidermeye karar verdim. Belki kitabın o soyut anlatımını filmde daha net ve somut hâlde görürüm diye. Normalde oturup film izleyemeyen beni bile biraz bu duruma maruz bıraktı 'Fahrenheit 451'.
Son olarak kitabın arka kapağında yazan "Fahrenheit 451, yeryüzünde tek bir kitap kalacak olsa, o kitap olmaya aday." sözü bence aşırı iddialı bir cümle.
Evet, değeri gerçekten de büyük bir bilimkurgu romanı ancak en iyisi olup olmadığını söylemem için erken.
Sosyal medya üzerinde fazlasıyla abartılmış bir eser olduğu için kafamda şahane bir kurgu beklemiş olabilirim. Bilemiyorum. Okuması zevkli ancak en iyisi olması hakkında tartışmaya neden olabilecek bir eser. Ama konu açısından gerçekten farklı, henüz eşi benzerine denk gelmediğim bir klasik olduğu kesin.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.