Kitabı bitirdiğinizde hayata karşı kendinizi kırılmış hissedeceksiniz. Çünkü hayat, dalından koparılan hiç kimseye, hiçbir şeye acımadığı gibi Oblomov’a da acımadı. Onun neden bu hale geldiğini soranlara verilen o tek kelimelik cevap ise aslında romanın en ağır yükü: Oblomovluk.
-Bahsettiği kim?
-Oblomov, sana ondan çok bahsetmiştim.
-Evet, hatırladım; senin bir dostun. Ne oldu?
-Öldü, hayatı yok yere harcandı…
-Niçin? Ne yüzden?
-Ne yüzden mi?… Oblomovluk!
··
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.