Ne okuyorum ben?
"ANLAMSIZ SÖZLER SÖYLEMEK BENİM EN BÜYÜK ÖZGÜRLÜĞÜMDÜR. ANLAŞILMAK UMURUMDA DEĞİL..(86 syf)"
Okurken aklımda sürekli bu soru vardı, ne okuyorum, ne anlamam gerekiyor. Bitirdiğimde de aynı sorular vardı. Ana fikri neydi?
Ana fikrini çıkaramadığım bir kitabı sevebileceğime 9/10 vereceğime ben inanmazdım. Ama okurken sizi içine öyle alıyor ki anlamadan okutuyor. Çok anlamlı, nokta atışı cümleler var ama apayrı konulardan. O yüzden nokta atışı cümlelerden de ana fikre gidemedim.
Ama sanki kapağından, yorumlarından ve akıştan anladığım kadarı ile yazar tam olarak bunu istiyor "ANLAMAMAZI".
Kitap içeriğine gelirse yazar karakter oluşturuyor ve daha sonra o karakter ile konuşuyor. Yani aslında kendi ile konuşuyor. Sadece kendine yakıştıramadığı düşünceleri başkasının düşüncesiymiş gibi dinliyor ve yorumluyor.
Etrafımdaki bir çok kişinin okumasını istedim. Çünkü bu kitap için başka okurların görüşlerini çok merak ettim. Bende mi bu karkaşıklığa sebep oldu yoksa genel stili mi? Hatta bir kez de karşılıklı konuşma şeklinde değil önce Angela'nın konuşmalarını, sonra yazarın konuşmalarını peş peşe okumak istiyorum. Bakalım o zaman neler çıkacak ortaya
·
49 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.