Kaderin PençesiDuygu ve Düşünce
Victor Hugo bu romanı yazdığında aslında yıkılmak üzere olan Notre Dame Katedrali’ni kurtarmayı amaçlıyordu ancak o sadece bir binayı değil insan ruhunun en uç noktalarını da kurtardı. Notre Dame’ın Kamburu, güzelliğin ve çirkinliğin, kutsallığın ve günahın birbirine dolandığı devasa bir trajedidir.
Kitabı okurken şunu fark ettim. Asıl canavar dış görünüşüyle korkutan Quasimodo değil ruhu hırsla ve karanlık bir tutkuyla kararmış olan Rahip Claude Frollo’dur. Hugo bize canavarlığın nerede başladığını sorgulatıyor. Esmeralda ise bu karanlık dünyada bir ışık gibi parlıyor ancak o ışık herkesin gözünü kamaştırdığı için sonunda bir yangına dönüşüyor.
Benim için bu kitabın en özgün yanı katedralin kendisinin canlı bir karakter gibi sunulmasıdır. Quasimodo için Notre Dame hem bir sığınak hem bir hapishane hem de bir annedir. Kitabın duvarlarına kazınmış o meşhur kelime "kader" romanın her sayfasında yankılanıyor. Kimse kaderinden kaçamıyor ne aşkı için ölüme giden bir çingene kızı ne kulelerin tepesinde yalnızlaşan bir kambur ne de ilmini karanlığa alet eden bir rahip.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.