PETEY-BEN MIKAELSEN,272 sayfa,
Bazen insan öyle bir kitap okumak isterki;hem beni etkilesin,hem uzun bir süre etkisi sürsün hem de şöyle doya doya ağlayayım,hüzün ve dıygusallığı bir arada yaşayayım ama yüzümde de gülücük eksik olmasın...İşte 
Petey öyle bir kitap.Uzun bir süre etkisinden kurtulamayacağız gerçek bir yaşam öyküsü.Sevinç,inanç,umut,dostluk üzerine kurulu sımsıcak bir hikaye…
Petey ,(gerçek adıyla Clyde Cothern ) yaşlı bir adam ile bir çocuğun unutulmaz sevgi ve dostluk öyküsü…
Bazı çocuklar hayata 1-0 hatta 2-0 yenik başlar,Petey gibilerse neredeyse 5-0…
Beyin felciyle doğup doktorların yanlış teşhisleri sonucu zihinsel engelli kabul edilen Petey ,her ne kadar ailesi,doktorlardan ve çevreden gelen baskısına rağmen iki yıl sabredebilmiş ,iki yaşına gelince daha fazla dayanamayarak onu akıl hastanesine koyup terk etmişlerdir…İşte böyle başlıyor Petey’in gerçek yaşam öyküsü…
Azmin,sevginin,dostluğun ,umudun muazzam öyküsü … 
Algernon'a Çiçekler kitabının karakteri Charlie gibi Petey de beni çok etkiledi.Çok duygusal,gözyaşları içinde okunan bir kitap.Petey zihinsel engelli değil,tam tersine öğrenmeye hevesli ,duygusal ve kendi becerisiyle öğrendiği yarım kelimelerle derdini bir şekilde anlatacak kadar konuşabiliyor…Doktorlar onunla duygusal ilişki kurmayıp sadece tıbbi dosyasında yazan zihinsel engelli yazısına takılı kalsalarda …Ah keşke biraz daha özen ve dikkat gösterseydiniz onun nasıl farklı bir kişi olduğunu anlayacaktınız.Dostları Calvin,bakıcı Joe ve hemşire Cassie onu anlamış,sevmiş ve zihinsel engelli olmadığını görmüşlerdi..Petey’in o kadar sevgi dolu bir yüreği var ki yatağındaki yiyecek kırıntılarına gelen fareler bile onun dostu oldular.Zehirleneceklerini anladığında Petey’in onları hastane koğuşundan gönderebilmek için gösterdiği çabasını sadece arkadaşı Calvin anlamıştı.
Petey ‘i özel yapan içindeki inanılmaz yaşam sevinci…her ne kadar hayat ona her zaman iyi davranmamış olsa da…. Petey yaşadığı yerde şartlar ne kadar ağır olursa olsun mutlaka mutlu olmak için bir neden bulmakta hiç zorlanmamaktadır.Bu özelliğiyle etrafındaki herkesi kendine hayran bırakır.
Yıllar geçer Petey büyür,yaşlanır…Dostları istemeyerek de olsalar onu bir bir terk eder.Petey bir daha üzülmemek ve incinmemek için kimseyle arkadaşlık etmek istemez.Ta ki gönderildiği huzurevinde Trevor adındaki çocukla tanışana dek.Kısa zamanda çok iyi iki dost olan bu ikilinin birbirine duydukları sevgi onların hayatında çok şeyi değiştirir.Birbirlerinden öğrenecekleri çok şey vardır…
Petey öyle bir kitap.Uzun bir süre etkisinden kurtulamayacağız gerçek bir yaşam öyküsü.Sevinç,inanç,umut,dostluk üzerine kurulu sımsıcak bir hikaye…
Petey ,(gerçek adıyla Clyde Cothern ) yaşlı bir adam ile bir çocuğun unutulmaz sevgi ve dostluk öyküsü…
Bazı çocuklar hayata 1-0 hatta 2-0 yenik başlar,Petey gibilerse neredeyse 5-0…
Beyin felciyle doğup doktorların yanlış teşhisleri sonucu zihinsel engelli kabul edilen Petey ,her ne kadar ailesi,doktorlardan ve çevreden gelen baskısına rağmen iki yıl sabredebilmiş ,iki yaşına gelince daha fazla dayanamayarak onu akıl hastanesine koyup terk etmişlerdir…İşte böyle başlıyor Petey’in gerçek yaşam öyküsü…
Azmin,sevginin,dostluğun ,umudun muazzam öyküsü … Algernon'a Çiçekler kitabının karakteri Charlie gibi Petey de beni çok etkiledi.Çok duygusal,gözyaşları içinde okunan bir kitap.Petey zihinsel engelli değil,tam tersine öğrenmeye hevesli ,duygusal ve kendi becerisiyle öğrendiği yarım kelimelerle derdini bir şekilde anlatacak kadar konuşabiliyor…Doktorlar onunla duygusal ilişki kurmayıp sadece tıbbi dosyasında yazan zihinsel engelli yazısına takılı kalsalarda …Ah keşke biraz daha özen ve dikkat gösterseydiniz onun nasıl farklı bir kişi olduğunu anlayacaktınız.Dostları Calvin,bakıcı Joe ve hemşire Cassie onu anlamış,sevmiş ve zihinsel engelli olmadığını görmüşlerdi..Petey’in o kadar sevgi dolu bir yüreği var ki yatağındaki yiyecek kırıntılarına gelen fareler bile onun dostu oldular.Zehirleneceklerini anladığında Petey’in onları hastane koğuşundan gönderebilmek için gösterdiği çabasını sadece arkadaşı Calvin anlamıştı.
Petey ‘i özel yapan içindeki inanılmaz yaşam sevinci…her ne kadar hayat ona her zaman iyi davranmamış olsa da…. Petey yaşadığı yerde şartlar ne kadar ağır olursa olsun mutlaka mutlu olmak için bir neden bulmakta hiç zorlanmamaktadır.Bu özelliğiyle etrafındaki herkesi kendine hayran bırakır.
Yıllar geçer Petey büyür,yaşlanır…Dostları istemeyerek de olsalar onu bir bir terk eder.Petey bir daha üzülmemek ve incinmemek için kimseyle arkadaşlık etmek istemez.Ta ki gönderildiği huzurevinde Trevor adındaki çocukla tanışana dek.Kısa zamanda çok iyi iki dost olan bu ikilinin birbirine duydukları sevgi onların hayatında çok şeyi değiştirir.Birbirlerinden öğrenecekleri çok şey vardır…
·
1 +1'leme
·334 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
