En özgün Latin Amerika yazarlarından biri olarak tanınan Kübalı #GuillermoCabreraInfante ,roman, öykü, deneme, eleştiri ve senaryo yazarlığı ve gazetecilik yapmış. Kitabı anlamak için yazarın yaşadığı dönemi ve şartları anlamak lazım. Diktatör Batista (1950’li yıllar) dönemini yaşadı. 1959 Küba Devrimi’ni başlangıçta destekledi. Che Guevara ve Fidel Castro’yu yakından tanıdı. Devrim sonrası kültürel baskılar, sansür ve ideolojik zorlamalar nedeniyle rejimle çatıştı. 1965’ten sonra sürgün hayatı yaşadı; çoğunlukla Londra’da yaşadı. Küba rejimine açıkça muhalif bir figüre dönüştü. Yaşadığı dönem şartlarına bakıldığında; soğuk savaşı yaşadı, sürgün yedi, ideolojik baskı vardı ve en önemlisi belki de kalemini şekillendiren devrim sonrası hayal kırıklığıydı.
#TropiklerdeŞafakGörünümü , adada
(Timsah şeklinde bir takım yarımadanın en büyük parçası) ilk yaşayanlardan 1970’lerin başına kadar geçen süreyi anlatan kurmaca bir Küba tarihi.
Bu kitapla aslında Küba sokaklarında dolaşıyor, insanların yaşadığı zorbalıklara şahit olup kanınız çekiliyor. Bir hikaye yok. Zaman, mekan ve anlatan sürekli değişiyor. Belki de bu metot, yazarın sürgün hissini bize yansıtması.
1952 yılında, askeri bir darbe ile Diktatör Batista iktidarı ele geçiriyor. İsyan ve başkaldırı var. İsyanlar bastırılıyor. Bir buçuk aylık kuşatmanın ardından ada ele geçiriliyor. Birçok sivil, yaşlı-genç, kadın-erkek, çocuk, haklı-haksız kurşuna diziliyor, hapise atılıyor, türlü işkenceler görüyor. Birkaç devrimci grubun isyan denemeleri başarısızlıkla sonuçlanıyor. Ta ki 1959 yılında Fidel Castro liderliğindeki devrimciler Havana’ya girene kadar. Devrim ‘Şafak’ olarak metaforlaştırılmış. ‘Ama şafak aydınlatmaz, karanlıktır.’
Çok farklı karakterler ve olaylar var. Bir doktor, asi bir yaralıyı hastaneye götürmek isterken işkenceyle öldürülüyor. Bir asi ‘top’ gibi davranarak ceza almaktan kaçabiliyor, bir eşcinseli tutuklamak hakaret görülüyor. Bir şair, sömürgeci güçlere yardım ediyor gerekçesiyle yargılanmadan infaz ediliyor. Bir devrimci, devrimin içinden çıkıp devrim tarafından yok ediliyor. Devrimin çocuklarından, ‘kahramanlarından’ biri aldığı cezadan fazlasını yatarken hastalandığı halde tedavi edilmeyip ölüme terk ediliyor ve cenazesi saklanıyor çünkü artık sadece yaşayanlar değil, ölmüş devrimciler bile tehlikelidir. Aslında bu finalle tüm kitap boyunca anlatılan metin; kaybolmuş bir Havana, susturulmuş sesler, yok edilmiş bir kültür, sürgün edilmiş ya da öldürülmüş sanatçılardan bahsederken bir anda finali bir devrimcinin bu şekilde ölmesi ile yaparak çok net bir mesaj vermiş; “Devrim, kendi çocuklarını öldürüyorsa, artık devrim değildir.”
Kısa kısa anlatılardan oluşan, ağır bir kitap. Dönemi biraz olsun araştırmadan okumak çok anlamsız. Savaş, direniş, kimlik kaybı, diktatörlük gibi konular herkese hitap etmeyecektir elbet ama yazarın kalemi çok akıcı.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.