Okudum…
çalıştım…
yine de olmuyor.
Yarın pahalı,
bugün yetmiyor
Okudum, çalıştım,
yine de olmuyor
Yarın pahalı,
bugün yetmiyor
Bu düzen konuşur
Ama
ömrümü çalıyor
Sabah alarm çalmaz, bankalar arar
Bir yol var derken, cebi katladılar
Diplomalar duvarda, değeri sorulmaz
Ne bildiğine değil, torpile bakarlar
Ezberletirler yalanı, gerçek saklanır
Bize umut satanlar, ağır bedel ödetir
Doğru yol ne sorsan, cevap vermezler
Çalışıp plan yapsan, üçün birini veririler
Yarın dediğin şey bugün pahalı
Kazanç büyümez, ipini çekerler
Kime hesap sorsan, sonuç ortada
Bu kokmuş düzen, koca bir yalan.
Bir çocuk okul çantasını değil,
annesinin suskunluğunu sırtlar.
Acı bağırmaz,
hissedilmek ister
sessizce oturur sofraya.
Önce ekmek küçülür,
sonra insan.
Bu kadar yük
insana düşüyorsa,
adı kader değil.
Herkes ruhunu gömmüş
adını anmaya korkuyor.
Yarın pahalı…
bugün yetmiyor…
Çalıştım ben de…
ama yetmiyor.
Bazı arkadaşlarım, şimdi alisin diyarında
Kimi valiz bile toplamadı, sessizce koptu
Memleket sevdalı beyinler harcandı
Yarına umudu olanları çekip aldılar.
“Ey sevgili
Biz yenilmedik
Sadece yorulduk.
Boyun eğmedik
Yanlış insan olmadık.”