Toplumsal EleştiriEdebiyat
Kütüphaneden çıkarken yolda okurum diye elime aldığım ince bir kitaptı; dün başlayıp bugün bitirdim. Kısa olmasına rağmen üzerimde bıraktığı etki, okuma süresinden çok daha uzun sürdü. Çehov, bu metinde insanın en kırılgan noktalarından birine dokunuyor: farklı olana gösterilen tahammülsüzlük..
Altıncı Koğuş’ta “deli” denilen insanların çoğu, toplumun alıştığı düşünme ve yaşama biçimlerinin dışında kaldıkları için bu etiketle karşılaşıyor gibi duruyor. Düşünen, sorgulayan, acıyı ve adaletsizliği dile getiren birinin hızla tehlikeli ilan edilmesi, kitabın en rahatsız edici ama en gerçek tarafı. Eğitimli olmak ya da dünyayı farklı bir yerden görmek burada bir avantaj değil, insanı daha da yalnızlaştıran bir şey hâline geliyor.
Çehov’un dili yalın ve mesafeli. Olan biteni süslemiyor, duyguları zorla dayatmıyor. Ben daha net, doğrudan anlatımı seven ve uzun betimlemelerle arası pek iyi olmayan bir okur olduğum için bu anlatım tarzı bana özellikle iyi geldi; metnin duygusunu dağıtmadan, doğrudan meselesine odaklanmasını sağlıyor.
Altıncı Koğuş, kısa bir metin olmasına rağmen insanın zihninde geniş bir alan açıyor. Delilikten çok, dışlama ve kayıtsızlık üzerine düşündüren; bittiğinde hemen kapanmayan bir kitap.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.